Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Financiële zelfredzaamheid van jongvolwassenen met LVB

1 februari 2018 door Carinda Jansen

MEGAN

Ze heeft geleerd van het verleden. Van die periode toen van de een op de andere dag besloten werd dat ze beter niet meer kon werken. Het werk werd haar te zwaar, dat was duidelijk. Dus kon ze beter stoppen, vonden ze. Dat zou rust geven en ze had immers toch een Wajong-uitkering, dus een financieel vangnet. Niemand besprak met haar de mogelijke consequenties, want ondanks de financiële zekerheid van die uitkering ging ze er financieel toch fors op achteruit. Zó fors dat ze haar huur niet meer kon betalen. Op straat kwam. Geen idee had. Door een vriendin werd opgevangen. Nog steeds geen idee had, maar gelukkig wel een dak boven het hoofd.

Nu, jaren later en dertig jaar oud, draait ze ieder dubbeltje om en werkt ze mee aan het onderzoek ‘Financiële zelfredzaamheid van jongvolwassenen met een licht verstandelijke beperking’. Megan is één van de achttien jonge mensen met wie onderzoekers van de regionale ontwikkellijn armoede van de Werkplaats Sociaal Domein de laatste maanden samenwerkten. Wij zochten gezamenlijk naar een antwoord op de vraag hoe financiële ondersteuning aan Nijmeegse jongvolwassenen met een lichte verstandelijke beperking die zelfstandig (gaan) wonen er het beste uit kan zien.

FINANCIËLE ZELFREDZAAMHEID

Inzicht in deze elementen is noodzakelijk, omdat financiële zelfredzaamheid niet vanzelfsprekend is voor deze jongeren. Zij worden in hun zelfstandig en maatschappelijk functioneren vaak gehinderd door de gelijktijdige werking van verschillende factoren; beperkingen in taal- en rekenvaardigheden en geldbegrip en moeite met praktische vaardigheden zoals het beheren van geld.

Ook digitalisering van bankzaken en veranderende stelsels van premies en toeslagen dragen bij aan de (toename van de) complexiteit van het financiële verkeer. Begeleiders in de ondersteuning van mensen met een verstandelijke beperking krijgen, mede daardoor, steeds meer met financiële problematiek van hun cliënten te maken. Zij voelen zich daarbij nogal eens handelingsverlegen, omdat zij te weinig kennis hebben over zaken rond geld en inkomen en de weg niet weten in de bureaucratie. Voor gemeente Nijmegen reden temeer om zich te verbinden aan het onderzoek. ZonMW heeft middelen beschikbaar gesteld om deze vraag vanuit het perspectief van de jongeren zelf te beantwoorden.

 

ZICHT OP MOGELIJKHEDEN

In nauwe samenwerking met drie co-onderzoekers bereidden wij gesprekken met vijf jongvolwassenen voor. In de gesprekken werd de financiële zelfredzaamheid én de ondersteuning daarbij uitgebreid aan de orde gesteld. De lijst bevindingen werd met de drie co-onderzoekers besproken en in een latere fase weer voorgelegd aan vijftien Nijmeegse jongvolwassenen. De jongvolwassenen prioriteerden de bevindingen en gaven daarmee zicht op mogelijkheden voor het versterken van de financiële competenties. Zij noemen individuele vaardigheden, maar ook ondersteuningsbehoeften:


Belangrijk voor mijzelf

  • Werk
  • Weten waar ik recht op heb
  • Zorgen vergeten
  • Overzicht geld
  • Sparen
  • Letten op prijzen


Belangrijk voor begeleiders

  • Draag bij aan een ‘Klik’
  • Leg mij uit waar ik recht op heb
  • Denk en doe met mij mee
  • Laat mij leren van fouten

 

Naast de individuele beperkingen, stuiten jongeren ook op institutionele hindernissen. Belangrijk voor instanties noemen zij:

  • Begripvol zijn en meedenken
  • Geen onnodige privé informatie vragen
  • Gewone taal gebruiken

 

Megan heeft geleerd van het verleden. Ze redt zich nu uitstekend. Ook met geld. Maar toch; als iemand tóen met haar had meegedacht, haar financiën in kaart had gebracht, haar had uitgelegd waar ze recht op had en dat in gewone taal had gedaan. Dan hadden de afgelopen jaren er héél anders uitgezien. Daarom doet ze mee aan dit onderzoek, omdat ze denkt dat het met wat extra inspanning best nóg een beetje beter kan.

American Psychiatric Association, 2013 | Greenspan, Switzky, & Woods, 2011 | Kröber et al., 2013 | Woittiez, et al., 2014 | Kröber et al, 2013 | Kuiper, & Zuithof, 2016

 

Reacties

Reageer

*