Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Schrijverscollectief ITT

Welkom!

Leuk dat je onze weglog bezoekt! Wij zijn een groep bevlogen mensen die betrokken is bij het onderwijs van Nijmegen. Wij zijn deelgenoten van de zoektocht naar een nieuwe richting waarin het onderwijs zich zou kunnen ontwikkelen. Wij zien in de praktijk al inspirerende voorbeelden. Via verhalen willen we deze voorbeelden verzamelen en toegankelijk maken. We hopen dat we hiermee een stimulans kunnen geven aan vorming van onderwijs waarin ieder talent écht telt.

Op leeravontuur naar Rotterdam

25 april 2018 door Jos Roemer

Net een paperclip

Door Carola Rossing

Ineens staat ze voor ons. Een kleine, tengere en bescheiden verschijning. Bijna breekbaar. Maar wát een doorzetter en aanpakker. Een powerlady. Margriet Clement, docent aan de Hogeschool van Rotterdam, neemt ons mee in een eenvoudig concept met grootse uitwerking: het programma Mentoren op Zuid, haar geesteskind.

Lees verder

Bijdragen aan het geluk van de kinderen in deze stad…

4 april 2018 door Jos Roemer

Op 20 juni was het zeer warm. Zelfs in de wat donkere aula van het statige Canisius gebouw aan de Berg en Dalseweg liepen me de zweetdruppels over de rug. In dit gebouw huist tegenwoordig de HAN. Je proeft aan alles de oude rijke Roomse traditie. Hier is vanaf 1900 tot in de zestiger jaren een katholiek jongensinternaat gevestigd geweest, gerund door Jezuïeten. Ruud Lubbers en Hans van Mierlo hebben hier hun vorming gehad. Op die warme dinsdag vond daar een zogenaamde ‘beweegsessie’ plaats van Ieder Talent Telt. Op een beeldende en actieve manier gingen de ongeveer veertig aanwezigen met elkaar aan de slag rond de vraag hoe Ieder Talent Telt naar de toekomst toe geborgd kon worden. Hoe zou een ‘beweegstructuur’ eruit kunnen zien?

Lees verder

Een kans krijgen omdat iemand je écht ziet

28 maart 2018 door Jos Roemer

Op vrijdag 17 maart heb ik een afspraak met de bestuurder van het ROC Nijmegen, mevrouw Hanneke Berben. Ik ben iets te vroeg en kan eens rustig rondkijken in dat grote gebouw vlakbij het station. Het lijkt wel of ik in een winkelcentrum terecht ben gekomen. Ik zie een schoonheidssalon, een bakkerij, een restaurant. En wanneer ik word opgehaald passeren we een keuken waar een groep koks bezig is. Eigenlijk een winkelcentrum, maar dan zonder de reclameteksten. Lees verder

Ook de baas van de universiteit ziet talent breder

21 maart 2018 door Jos Roemer

Universiteit zoekt nog meer samenwerking met andere onderwijsinstellingen

Op zondag 12 maart 2-17 bestond de IMC Weekendschool Nijmegen elf jaar. Tijd voor een feestje, vonden ze. De Weekendschool is wat de naam al aangeeft een school waar je in het weekend heen kunt. De school richt zich op leerlingen uit achterstandswijken in de leeftijd van 10 tot 14 jaar (groep 7, 8 en brugklas) en laat hen kennis maken met tal van beroepen in onze maatschappij (advocaat, arts, architect, brandweerman/vrouw). Check de website www.imcweekendschool.nl om een goed beeld te krijgen. Lees verder

Over eigen grenzen heen…

14 maart 2018 door Christel Vissers

 

We zitten met rode wangen in de kring. Op het gezicht van mijn collega zie ik een grote glimlach, een student naast mij schrijft wat woorden op , een begeleider luistert geconcentreerd, Iemand stelt een vraag aan Rick, maar moet even slikken, geroerd. We zien Rick’s groeiproces van het afgelopen half jaar. Een groei waar sommige aanwezigen naar uit kijken, en waarvan collega’s dromen deze bij studenten te zien. We krijgen een beeld van zijn proces doordat hij ons meeneemt in zijn verhaal, zijn leerproces tijdens zijn stage bij het icoon project “Samenwerkend leren over de eigen grenzen heen”. Ik voel de energie van Rick. De energie van zijn verhaal die vrijkomt doordat hij geniet van wat hij vertelt.

Ik zit in een workshop van Rick als afronding van zijn derde jaars stage. Zijn stage bij “ieder talent telt”, een vuurplaats van boven genoemd icoonproject. In dit project werken professionals, studenten, docenten en onderzoekers samen aan complexe vraagstukken en onderzoeken ze wat hierin wel en niet werkt. Dit gebeurt in drie vuurplaatsen, waarin ze vanuit verschillende perspectieven samen onderzoeken hoe ze samenwerkend leren kunnen bevorderen.

In de kring zitten medewerkers en docenten van de HAN, de begeleider van Rick’s opleiding Opleidingskunde van de Han, de begeleider van het project en studenten van verschillende scholen die ook betrokken zijn bij deze vuurplaats. Een vuurplaats die meerdere vonkjes heeft verspreid bij de studenten, te zien aan hun betrokkenheid. Wat maakt deze stage zo anders dan anders? Waarom zegt zijn begeleidend docent “dit ís het toch!” aan het eind van de workshop? Waarom is de faculteitsdirecteur zo geroerd door het proces dat Rick heeft doorlopen?

 

Lees verder