Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Alle berichten over ‘Leren van en met elkaar’

Master na je bachelor?

11 december 2017 door Vissers Christel

Eerder hebben jullie een blog kunnen lezen van Cornelie Smallegange (oud student Opleidingskunde). Zij woont op dit moment in Finland voor haar master Duurzame Bedrijfskunde. Deze heeft ze onlangs met een positief resultaat afgerond. Cornelie heeft een heel informatief filmpje gemaakt voor studenten die er over denken een master te volgen in het buitenland.
Lees verder

Share

Vakantie blijven vieren, doe je mee?

6 september 2017 door Vissers Christel

Christel Vissers, praktijkbureau Opleidingskunde en Studio L&D

Kijkend over de Bryce Canyon in Utah, kan ik bijna niet bevatten wat ik zie. Zo groots, wijds en zoveel anders dan wat ik ooit eerder gezien heb. Een stap naar links zorgt ervoor dat ik weer hele andere dingen zie. Zo mooi en indrukwekkend, een omgeving die me raakt. Die binnenkomt. Dat ik met geen mogelijkheid aan iets anders kan denken dan aan dat wat ik zie. De indianen geloven dat de kleurrijke Hoodoos de Legend People zijn die bij wijze van veroordeling veranderd zijn in steen. Je kunt ze zien zitten, staan, elkaars handen vasthoudend. Het is maar hoe je het ziet.

Lees verder

Share

Hoor jij écht wat er gezegd wordt?

28 mei 2017 door Vissers Christel

Christel Vissers, praktijkbureau Opleidingskunde en Studio L&D

Ik heb net zijn kussen opgeschud en vloeibare voeding gegeven. Daar heeft hij hulp bij nodig, via een slangetje. Een stukje hoger in bed, armen goed leggen, steun van het bed iets hoger of iets lager. Hij kan het niet zelf. Door de ziekte van Parkinson moet het voor hem voelen als ” vlinders in een duikerspak“. De vlinders zijn zijn gedachten, het duikerspak als gevangenis voor zijn lichaam. Ik zet de hoofdsteun iets hoger, langzaam, anders verliest hij mogelijk even het bewustzijn. Wanneer hij redelijk rechtop zit, maak ik de gordijnen rond zijn ziekenhuis bed open. Zijn vrouw en dochter komen binnen en een trage maar grote lach verschijnt op zijn gezicht. Hij kan niet lopen, bewegen, praten. Wat hij wel kan is kijken naar zijn vrouw en dochter. En luisteren, vooral luisteren. Hij is hooguit 40 jaar, zijn dochter 10 denk ik. Zijn dochter gaat, met frisse wangen van de buitenlucht, op de rand van haar vaders bed zitten. Ze vertelt honderduit over wat ze heeft gedaan op school. Een twinkeling in de ogen van haar vader. Er loopt een traan over zijn gezicht. Ik verlaat geroerd en met neergeslagen ogen de kamer. Lees verder

Share

Neem even de tijd voor..

25 januari 2017 door Vissers Christel

Christel Vissers, praktijkbureau Opleidingskunde en Studio L&D

Ik zit aan een grote lees-/ ontmoetingstafel in slowcafe Open, dankzij een tip van een zeer geliefde collega. Even een pas op de plaats, dat kan hier prima! Genietend van een heerlijk warm, mooi schuimend kopje cappuccino, valt mijn oog op een kaart: Leave sparkles wherever you go… prachtig! Wat zegt deze ogenschijnlijk simpele kaart veel!

Op mijn weg naar het koffietentje sprak ik zomaar een paar mensen die ik niet ken. Het waren korte momenten, maar (dacht ik later) het zijn de momenten die je dag maken. Die er voor zorgen dat je de zon nog iets feller ziet schijnen en nog meer stil staat bij het moment. De mensen die ik tegen kwam stelde zomaar een vraag, waardoor een kort contact ontstond. Mijn zoon viel het ook op: “wat zijn de mensen spraakzaam en aardig!” En nu ik het schrijf ontroert het me eigenlijk. Want, hoe eenvoudig kunnen we de dag van een ander iets meer laten sprankelen. Laten merken dat de ander er toe doet.

Lees verder

Share