Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Is een mooi gesprek een begin van een verbinding?

21 maart 2018 door Vissers Christel

Christel Vissers is bij Opleidingskunde verantwoordelijk voor het Praktijkbureau en Studio L&D

Eerlijk is eerlijk. Deze zaterdag ochtend stap ik een beetje moeizaam uit mijn bed. De wekker gaat vroeg op mijn ‘vrije’ dag om Opleidingskunde, samen met vele anderen, te vertegenwoordigen tijdens de opendag. Een paar uur later rijd ik echter met opgedane ernergie weer naar huis. Waar kwam deze energie vandaan?

Onderweg naar huis gaan mijn gedachten (weer) even terug naar mijn tijd als verpleegkundige. Op de afdeling Neurologie/ Neurochirurgie lag mevrouw Groes vanwege een hersenbloeding. Haar uitzicht was een verblijf in een verpleeghuis. In haar leven mocht ze voor haar dochter zorgdragen. Inmiddels waren de rollen omgekeerd,…

Haar dochter bracht de nachtkleding steeds gewassen en gestreken terug naar het ziekenhuis, schudde het kussen op.  Maakte dagelijks tijd voor een, steeds oppervlakkiger wordend, gesprek met haar moeder. Ze zag haar steeds verder, en sneller, achteruit gaan. Het vervolg van haar leven in het verpleeghuis liet mevrouw Groes aan haar voorbij gaan. Per dag dichterbij het afscheid van haar geleefde leven. Ik begon met mijn nachtdienst, en ging kijken hoe het met haar ging. Ze lag alleen op een twee persoons kamer. Naast het bed zit haar dochter met de hand in haar hand. In een klinische omgeving afscheid genomen van elkaar, al was het voor mevrouw Groes niet meer bewust. Haar dochter kon niet meer, en besloot naar huis te gaan, met de uitdrukkelijke wens haar pas weer in de ochtend te bellen. Ook als haar moeder zou komen te overlijden. Ja, en wat doe je dan? Laat je iemand alleen uit het leven gaan? Alle verbindingen met het leven los latend, die ze in vele jaren had opgebouwd? Ik kon het niet. Ben heel regelmatig bij haar binnen gelopen. Toen de ademhaling steeds onregelmatiger en zwakker werd, gaf ik mijn bereikbaarheidssein aan een collega, en ging naast het bed zitten, haar hand vast houdend. Een hand die vele andere handen had vastgehouden, voor korte of langere tijd. Handen die hebben gegeven en genomen. Handen van anderen vastgehouden, …. en weer laten gaan. Het leven geleefd, in contact met anderen. Dat hoopte ik althans. Nieuwe mensen ontmoeten, samen nieuwe wegen ontdekken en plannen maken. Dat vraagt ook energie om de verbindingen sterkt te houden, zodat de energie kan (blijven) stromen. Sterk genoeg omdat je soms meer hulp nodig hebt, dan dat je kunt geven.

In het boek van Dick Swaab: ons creatieve brein staat heel mooi beschreven hoe verbindingen tussen cellen ontstaan: door met elkaar te vuren (dat wil zeggen elektrisch actief zijn). Als het contact zwak is, zal het verdwijnen. Ons lichaam weet het dus allang. Wanneer er vuur is, gebeurd er iets aan beide kanten, ontstaat er energie. De verbinding wordt sterker.

Tijdens de opendag voelde ik die energie. Ik stond samen met een student, en hadden af en toe tijd voor mooie gesprekken. Naast ons stonden twee collega’s van de lerarenopleiding Economie. Door vissen te vangen (ja, tijdens de opendag!) werd ik door hen meegenomen in de (eigenlijk hele mooie) wereld van de economie. Het was een leuke ontmoeting en we zagen gelijk mogelijkheden om meer samen te werken. Energie. Daarna kwam ik de Jonge heldenacademie tegen. Wat een mooi concept! Op de manier zoals ook deze mensen over hun vak vertelde, vonden we een klik, en zagen we mogelijkheden tot samenwerking. Deze verbindingen zijn het waard om gevoed te worden, zodat het contact niet zwak wordt. Hoe? Dat gaan we samen ontdekken, en daar kijk ik naar uit.

Terug naar het ziekenhuis. Ik voelde in mijn hand dat mevrouw Groen naast mij de verbinding met het leven los liet. De ademhaling stopte in alle rust. De energie op. Geen levende cellen meer om te vuren. Ik hoop dat ze genoten heeft van de mooie mensen en momenten die er, hopelijk, veelvuldig zijn geweest. Het maakt me wederom bewust van het belang van sterke verbindingen. Ik ga eens op onderzoek uit wat me te doen staat, onderzoek je mee?

Website, facebook en twitter Opleidingskunde
Studio L&D

Share

Reacties

4 Reacties to “Is een mooi gesprek een begin van een verbinding?”

avatar Monique schreef:

Christel, wow, dit raakt me. Wat leeft en groeit, verbindt. Ik herken de en jouw energie en ik zoek graag met je mee! :-)

En in gedachten ben ik ook even met mevrouw Groes en haar dochter. (hoe mooi is het dat zij nu op hun beurt onbedoeld weer voor verbinding zorgen…)

avatar Lisette schreef:

Wat een ontroerend mooi verhaal en wat geef je veel! Energie. Oprechte aandacht. Verbinding is voor mij ook samen, samen geeft energie. Ik doe mee!

avatar Rayziya schreef:

Het verhaal raakt me want dit is ook wat ik verlang en daarom ben ik dankbaar met de verbindende kracht van studio L/D. Ik verbind mij graag en besef mij dat ik alleen vanuit eerlijkheid en vertrouwen kan verbinden want dan sta ik open voor contact. Ik doe graag mee door in verbinding te blijven en de kracht ervan te laten zien. Wie weet kijkt er wel iemand mee :)

avatar Christel schreef:

Warme reacties! Waardevolle verbindingen die ik graag opzoek en waar ik van wil leren.

Inderdaad een mooi idee dat mevrouw Groen (overigens niet haar echte naam) nog steeds verbindingen maakt. De kracht van het verhaal!

Reageer

*