Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Vijf jaar gestudeerd. Wat is er gebeurd?

13 juli 2015 door Jeroen Nagtegaal

download (1)Jeroen Nagtegaal is oud deeltijd student Opleidingskunde.

In 2010 ben ik enthousiast begonnen aan Opleidingskunde. Gaandeweg de studie heb ik ontdekt dat studeren, gezin, vrijwilligerswerk en fulltime werken niet altijd meevalt. Al met al zijn het vijf zware jaren geweest. Niet alleen zwaar vanwege de studiedruk, maar ook vanwege een strijd met mezelf. De ene keer ging het fantastisch, maar het volgende moment waren er weer tegenslagen te verwerken, herkansingen. En dat viel niet altijd mee. Ik vond de herkansingen ook niet altijd terecht. Maar door steun van studiegenoten, familie en collega’s ben ik er tot nu toe goed doorheen gekomen.

Het jaar 2013 is eigenlijk mijn zwaarste jaar geweest. Ik was bezig met mijn stage, maar zat eigenlijk helemaal niet lekker in mijn vel. Privé wat tegenslag en enorme twijfel of ik de studie wel zou moeten doorzetten. Gelukkig had ik een leuke stage, met vanuit daar een goede begeleiding. Zij gaven mij de ruimte om op mijn eigen tempo te werken aan de opdrachten. Mijn bedoeling was om voor de zomervakantie klaar te zijn met mijn stage. Dit is helaas niet gelukt. Maar ondertussen had ik me ook ingeschreven voor de minor en ik had nog twee herkansingen. Dat betekende dat ik het nieuwe jaar zou starten met nog 200 uur stage, twee herkansingen en een minor die ook nog een dag of drie per week in beslag zou nemen. Nadelen multitaskenDat was te gek. Ik heb op dat moment besloten me te gaan richten op de stage en de herkansingen en de minor uit te stellen.

Eind 2014 ben ik alsnog begonnen met mijn minor. Een geweldige tijd heb ik daar gehad (zie eerdere blog). Maar helaas kwam ook aan die tijd weer een eind en moest ik me wederom gaan richten op die twee herkansingen. Nog steeds was dat niet gelukt en dat geeft stress. Doordat het al een aantal keren niet is gelukt was het voor mij moeilijker om mezelf er toe te zetten het weer op te pakken. Daarnaast was er ook veel onrust binnen de groep klasgenoten. Het bleek erg lastig om een ‘go’ te krijgen voor het plan van aanpak voor de proeve van bekwaamheid. Dat werkte voor mij ook niet lekker, want ik moest er nog aan beginnen. Maar goed, ik had een mooie opdracht, dus ik zou het wel even gaan doen. Niet dus!

Eind mei 2015 meldde een studiegenoot dat ze voor de tweede keer was gezakt voor haar proeve en wederom onduidelijk waarom. Dit was voor mij de welbekende druppel. Voor mij was de emmer vol. Ik was al vier maanden bezig met mijn proeve en ik had me nog niet verder geworsteld dan het oriëntatieverslag en om me heen had vrijwel iedereen moeite om verder te komen en te slagen. Het lijkt wel een hopeloze situatie voor velen. Voor mij het moment om de stekker eruit te trekken en te stoppen met mijn studie. Ik heb er lang over nagedacht, diverse slapeloze nachten gehad, maar het is beter zo. Ik heb geen zin meer om te strijden. Een strijd met mezelf, maar misschien ook nog wel een strijd met de opleiding. Mijn vechtlust is weg, helemaal weg. Al maanden kwam er niks meer uit mijn handen en ik kwam dus geen stap verder. De dingen die ik nog wel probeerde lukte niet. Dat zou betekenen dat ik dus ook volgend jaar weer zou moeten gaan strijden. Dat ga ik niet trekken. Inmiddels heb ik me officieel uitgeschreven bij de opleiding.

Vijf jaar voor niets gestudeerd? Nee, zeker niet. Het waren zware jaren, maar ik heb veel geleerd. Ik heb natuurlijk veel kennis opgedaan op het gebied van opleiden, maar ook veel kennis over mezelf. Ik heb leren vechten om door te gaan. Ik heb geleerd om te plannen. Ik heb geleerd dat planningen vaak ook weer overhoop gegooid worden. En daardoor heb ik ook geleerd om te improviseren en te incasseren. Het heeft me ook nieuwe mogelijkheden gegeven op mijn werk. Ik heb een mooie nevenfunctie gekregen waar ik veel energie uit haal. Daarnaast heb ik er een leuke vriendenclub aan overgehouden. En daar ben ik dankbaar voor. Ik ga me nu eerst richten op herstel. Ik heb maanden op volle spanning gestaan, letterlijk. Daarom ga ik me nu weer leren ontspannen. Lezen wordt nu weer een hobby in plaats van een must. Ik kan weer aandacht besteden aan mijn gezin. En ik kan me weer toeleggen op het vrijwilligerswerk wat ik zo graag doe. Al met al heb ik vijf leerzame jaren gehad. Natuurlijk is het jammer dat ik geen diploma heb, maar ik ben blij dat ik deze beslissing heb genomen.

In de afgelopen vijf jaar heb ik diverse keren via deze site een kijkje gegeven in mijn leven als deeltijdstudent. Het was leuk om af en toe wat te schrijven en om te zien dat het gelezen werd. Ook de commentaren die ik soms krijg waren leuk. Nu ik gestopt ben met studeren, stop ik ook met schrijven. Iemand anders mag het overnemen.

Op het moment dat ik dit schrijf staat de opleiding aan de vooravond van de accreditatie. Dat is weer een spannend moment. Voor alle studenten en docenten hoop ik van harte dat ze het gaan redden. Persoonlijk denk ik dat het nog best lastig gaat worden. Maar wat zou het zonde zijn als het niet lukt. Voor al die mensen die jaren geprobeerd hebben er een mooie opleiding van te maken en voor al die studenten die nu nog vol energie bezig zijn. (Inmiddels is bekend dat de accreditatie glansrijk is behaald; Red.) Mijn wens is dat Opleidingskunde een mooie opleiding wordt die nog vele opleidingskundigen gaat afleveren. Bedankt voor jullie aandacht en het ga jullie goed.

website, facebook en twitter Opleidingskunde

Share

Reacties

3 Reacties to “Vijf jaar gestudeerd. Wat is er gebeurd?”

avatar Sonja schreef:

Hallo Jeroen,

wat een heftige beslissing zo vlak voor de finish. Is je besluit onomkeerbaar?
Respect voor je bikkelen de afgelopen jaren, dat het zwaar was geloof ik direct.
Veel geluk en succes!

groetjes

avatar Anouk de Haan schreef:

Hoi Jeroen,

Mooi gesproken. Ik heb je van de zijlijn mee mogen maken in je proces. Je hebt het mooi verwoord in je stuk. Ik vind het super knap dat je deze beslissing hebt durven nemen en voor je eigen geluk, gezin en jou als persoon kiest. Ook dit vergt lef. Ik heb je altijd als erg fijne medestudent ervaring die we altijd was voor een ander. Heel veel succes en hoop je jaarlijks te blijven zien op de bbq’s.

Groetjes Anouk

avatar Renske schreef:

Hey Jeroen
Onwijs knap van je dat je dit besluit hebt durven nemen. Genoeg is genoeg! Ik sluit me dan ook helemaal aan bij de mooie en treffende woorden van Anouk.

Succes met alles wat je gaat doen!

Groetjes
Renske

Reageer

*