Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Moeilijke beslissingen

23 september 2013 door Jeroen Nagtegaal

Jeroen Nagtegaal is vierdejaars student Opleidingskunde deeltijd

Vol enthousiasme begin je aan een deeltijdopleiding. Een HBO-opleiding in dit geval. Natuurlijk weet je van tevoren dat zo’n opleiding de nodige tijdsinvestering gaat kosten en dat heeft natuurlijk ook gevolgen voor de thuissituatie. Zeker als je een gezin hebt, dan is dat iets waar je terdege rekening mee moet houden, want ook zij zullen aanpassingen moeten doen. Een HBO-opleiding krijg je niet cadeau en je moet er veel voor doen.

Naast mijn full-time baan was ik nog vrijwilliger bij de brandweer en bekleedde ik nog een functie binnen onze kerk. Geen probleem voor deze jongen. Althans dat dacht ik toen ik aan de opleiding begon. In praktijk bleek dat toch tegen te vallen. Daar kwam al een eerste moeilijke beslissing. De brandweer opgeven was geen optie. Dat sluit perfect aan bij mijn dagelijkse werk en ik verwachtte dat ook mijn Opleidingskundige toekomst in die richting zou gaan. Maar mijn functie binnen de kerk opgeven was ook niet iets wat ik wilde. Als ik dat zou doen, dan zou ik de jongeren in onze wijk in de steek laten, want opvolging was niet zo 1,2, 3 geregeld. Dus toch maar doorworstelen. Gevolg? Lange dagen en weinig slaap en nog minder vrije tijd. Maar goed, het is voor een goed doel. Uiteindelijk begon ik mezelf een beetje tegen te komen. Toen mijn periode binnen de kerk afliep heb ik toch maar besloten om die niet weer te verlengen en gelukkig kon ik ook een opvolger vinden. Eén zorg minder.

Het einde van jaar drie bestond uit een stageperiode. Gelukkig heb ik een hele flexibele werkgever en werd ik één dag per week uitgeroosterd om te besteden aan stage. Helaas was dit niet voldoende. Met een klein half jaar, één dag in de week red je het niet om 500 uur te maken. Dus proberen om ook thuis nog wat te werken voor de stage en daar waar mogelijk een extra dag verlof te nemen. Ook hier begon ik toch al weer te merken dat dat zwaar is. Ondanks het neerleggen van een functie nog steeds lange dagen, weinig slaap en weinig vrije tijd. Ondertussen stonden er ook nog wat vakken die herkanst moesten worden.

Dan kom je voor een tweede moeilijke keuze. Voor de opleiding was het noodzakelijk om er veel tijd in te steken, maar er bleef thuis veel liggen en ik begon het ook te voelen. Dus toch maar besloten om de herkansingen op een laag pitje te zetten. Dat kan betekenen dat ik vertraging ga oplopen. Maar enthousiast als ik ben… ik doe die herkansingen er wel bij als ik in het nieuwe schooljaar met de minor begin.

En toen werd het zomervakantie. Inmiddels had ik zo’n 300 uur gemaakt voor mijn stage. Daar moeten er dus nog 200 bij. Besloten om de eerste paar weken van de zomervakantie gewoon door te gaan bij mijn stage, nog steeds gecombineerd met mijn werk. In praktijk blijkt dat dan tegen te vallen, omdat er thuis inmiddels ook een paar mensen vrij hebben gekregen en ook graag wat aandacht willen. Mijn stagebegeleider had al wel aangegeven dat hij mij niet wilde zien in de drie weken dat ik zelf vakantie had. Vakantie heb je nodig. Uiteindelijk toch nog een paar uurtjes daar geweest om een presentatie te geven, maar dat kon even niet anders.

Dan maar een planning maken voor na de zomervakantie. De minor gaat dan beginnen, nog steeds vakken herkansen en dus nog een kleine 200 uur stage. Maar deze jongen kan dat aan. Eén dag in de week naar Nijmegen voor de minor (waar ik enorm veel zin in had), dan nog een dag in de week werk voor de minor, nog wat uurtjes voor de herkansingen en tussendoor wat ‘knutselen’ voor de stage (kan gelukkig veel thuis doen).

Vol enthousiasme ben ik begonnen met de minor. Ik kwam in een leuke veelzijdige groep. maar ik merkte ook steeds vaker dat ik het letterlijk benauwd kreeg als ik voor school bezig was of als ik naar school toe ging of als ik alleen maar aan school zat te denken. Voor de minor moest er veel gelezen worden en daar kwam ik wat tegen over Benedictijns beginnen. Kort uitgelegd betekent dit dat je begint aan een flinke klus, je bent tijden druk en uiteindelijk heb je van alles gedaan, behalve de klus die je moest doen. Dat klonk erg bekend. Daar heb ik namelijk ook last van. Het zette me ook meteen aan het denken. Hoe komt dat?

Ik loop al drie jaar op mijn tenen. Ik probeer alles bij te houden, school, werk, vrijwillige taken, sociaal netwerk, gezin enz. Dat houdt geen mens vol, ook ik niet. Dus ja, toen stond ik weer voor een moeilijke keuze. Hoe ga ik dit oplossen? Vakken weer laten liggen is niet verstandig, want dan kom ik straks met mijn proeve van bekwaamheid in de knoei. Stage even stilleggen was ook geen optie, want ik loop tegen een deadline aan. Werk stoppen is ook niet de meest handige keuze. Dan blijft alleen de minor nog maar over (rest staat inmiddels al op een laag pitje). Maar de minor stoppen betekent ook dat ik dit op een ander moment moet doen en dus uitloop krijg. De minor stoppen betekent ook dat ik iemand anders de kans heb ontnomen om deze minor te doen (er is een wachtlijst). En de minor stoppen betekent ook dat ze bij de opleiding weer allerlei dingen moeten omgooien voor wat betreft indeling. Uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen om de minor te stoppen. Een enorm moeilijke keuze, maar het voelt nu wel goed. Het geeft wat ruimte en rust.

Moraal van dit verhaal?
Bezint eer ge begint. Denk heel goed na over wat je aankan voor je aan de opleiding begint. Wees ook realistisch. Wat wil je er voor opgeven? Een HBO-studie is prima te combineren met werk en gezin, maar je moet wel concessies doen. En dat moet je er voor over hebben. Ik ben blij dat ik begonnen ben aan deze studie, ik vind het ook nog steeds erg leuk. Dit samen met een positieve instelling zorgt er ook voor dat ik de opleiding goed ga afronden, maar ik geef eerlijk toe dat ik me wel wat heb verkeken op de tijd die het kost.

website Opleidingskunde deeltijd

Share

Reacties

3 Reacties to “Moeilijke beslissingen”

avatar Floor Thijsen schreef:

Hoi Jeroen,

Ik kan mij voorstellen dat het een moeilijke beslissing is geweest. Maar uiteindelijk zijn de mensen waar je van houdt het meest belangrijk. Die studie ga jij (al is het met wat vertraging) vast halen. En grotere kans om de herkansingen nu ook binnen te halen. Succes hiermeer.

Groetjes Floor

avatar Sonja Roessink schreef:

Hoi Jeroen,

Herkenbaar, moeilijk en proberen alle ballen in de lucht te houden. Dat typeert je wel, en ik heb bewondering voor je keuze en moed om het ook op te schrijven. Hoe is het motto ook al weer: na regen komt…. Komt vast goed met jou en als je hulp nodig hebt kun je altijd aankloppen hoor!

Groeten Sonja

avatar Jeroen schreef:

Bedankt dames. :)

Reageer

*