Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Nieuwe inzichten

27 februari 2013 door Jeroen Nagtegaal

Jeroen Nagtegaal is derde jaars student Opleidingskunde deeltijd

In 2010 ben ik begonnen met Opleidingskunde. Toen met het idee om uiteindelijk binnen mijn vakgebied, de brandweer, het opleiden tot een hoger plan te brengen. Er gebeurt veel in de brandwereld, er zijn veel veranderingen en ik hoopte daar een nuttige bijdrage aan te kunnen leveren.

In leerjaar twee kregen we coaching. Ja, dat is het toch helemaal! Wat een geweldig vak. Bezig zijn met mensen om ze zodanig te ontwikkelen dat ze zelf een probleem de baas kunnen. Heerlijk, wat een geweldig gevoel geeft dat. Dat vind ik nog steeds zo.

Trainen had ik ook heel veel zin in. Bij mijn vorige werk had ik wel eens wat BHV-ers bijgeschoold en dat was erg leuk. Voor de groep staan, mensen iets leren, zelf helemaal de vrijheid met wat ik ging doen. Geweldig. Inmiddels heb ik geleerd dat er toch wel wat meer bij komt kijken en ja, ik ben zelfs gaan twijfelen of dit echt wel iets is voor mij. Als je dan in je feedback te horen krijgt dat je toch wel bepaalde eigenschappen hebt die top zijn voor een trainer, dan geeft dat wel weer moed, ondanks dat ik trainen twee niet gehaald heb. Dus ja, trainen is gewoon leuk.

Maar ja, trainingen ontwerpen dan: nee, dat is echt niet mijn ding. Ik ben niet creatief, vind het lastig om een goed draaiboek op te zetten en ik had er gewoon niet zo’n goed gevoel bij. Of toch? Begin deze maand ben ik begonnen aan een nieuwe stage. Daar ben ik nu bezig om de bestaande trainingen eens grondig onder de loep te nemen. En wat blijkt? Het is geweldig leuk om daarmee bezig te zijn. Als het aan mij ligt ga ik die trainingen bijna opnieuw schrijven. Leuk om na te denken hoe je theoretische onderwerpen toch aantrekkelijk kan brengen. En straks mag ik zelfs nog nieuwe trainingen gaan ontwikkelen. Daar heb ik nu al zin in. Niets is zo veranderlijk als een mens, blijkt maar weer.

Dat blijkt ook bij advies. Na de eerste periode advies dacht ik dat ik daar mijn richting had gevonden. Ik vind het nog steeds wel leuk, maar ik ben er niet meer zo van overtuigd of dit wel voor mij is weggelegd. Als ik hier iets mee ga doen, dan gaat dat zeker met een compagnon gebeuren. Zelf ben ik niet kritisch genoeg. Dus er zijn ook veranderingen de andere kant op.

Helaas gaat het niet allemaal zoals ik graag zou willen. Inmiddels heb ik voor redelijk wat vakken een herkansing. Vaak kleine aanpassingen, maar toch. Het is dan soms best lastig om de motivatie vast te houden, maar als ik dan weer met mijn stage bezig ben, dan leef ik weer helemaal op. Ook mijn klasgenoten geven me iedere keer weer een boost. We gaan er voor!

Conclusie?
Ondanks wat tegenslagen in de opleiding heb ik nog steeds zin om de opleiding af te maken. Het is zo’n brede opleiding, dat er gewoon heel veel leuke dingen mee te doen zijn. Inmiddels denk ik wel een redelijk beeld te hebben van welke kant ik op wil. Ik wil absoluut iets met coachen gaan doen. Daarnaast heb ik inmiddels ervaren dat trainingsacteur ook erg leuk is en ga ik toch eens verder onderzoeken of ik wat ga doen met het ontwikkelen van trainingen en niet te vergeten trainingen geven! Of dat bij de brandweer is? Daar kan ik nog even over nadenken.

 

website Opleidingskunde deeltijd

Share

Reacties

Reageer

*