Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Alle berichten over ‘Deeltijd’

Column code rood

23 april 2018 door Susanne van Lent

januari 2018

Normaliter neem ik de weerberichten erg serieus. Maar vanochtend dacht ik dat het wel mee zou vallen.

In de stad was het goed te doen maar in het open veld werd ik tot twee keer toe bijna van de fiets geblazen.

Toen ik bij de dorpskern kwam haalde ik opgelucht adem. Nu kon me niets meer overkomen.

In de verte zag ik een omgevallen boom. Ik manoeuvreerde om die boom heen zonder van mijn fiets af te stappen.

Vanuit mijn ooghoek had ik gezien dat er iemand bij de boom stond. Ik keek nog eens goed en tot mijn grote schrik zag ik een dubbelgeklapt voorwiel. En daarbij stond een jongen, kijkend op zijn mobiel. Toen pas besefte ik dat hier net een jongen op een haar na geraakt was door een boom. Als aan de grond genageld bleef ik staan. Lees verder

Column Meru en Lio

23 april 2018 door Susanne van Lent

januari 2018

Vrijdagavond keek ik naar een documentaire over een expeditie naar de top van de Meru (> 6000m), ook wel de Haaievin genoemd, in India.

De prachtige en spannende beelden van de reis werden afgewisseld door interviews met de drie bergbeklimmers. Ze vertelden welke persoonlijke keuzes zij maakten tijdens de voorbereiding en de expeditie.

Wat ik niet wist is dat het in de bergsport gebruikelijk is om gedurende lange tijd een mentor te hebben. Een ervaren klimmer die jou de ins en outs leert en je letterlijk en figuurlijk voor gaat in de beklimming. Op een gegeven moment houdt dat mentorschap op omdat je zelfstandig de wijde wereld in trekt of, en dat is minder exotisch aan dit soort avonturen, omdat je mentor tijdens een expeditie overlijdt en je zelfstandig verder moet. Lees verder

Column Koekenbakker

23 april 2018 door Susanne van Lent

20 april 2018

Onze zoon van bijna 14 jaar is een thuiszitter. Ik kan het sinds een paar dagen met droge ogen zeggen.

Om zijn dagen te vullen heb ik al de nodige huishoudelijke klusjes met liefde aan hem overgedragen, maar we zijn ook actief op zoek naar meer substantiële activiteiten. Zo zaten we maandagmiddag bij een bakkerij waar hij vanaf komende donderdag gaat werken. Terwijl we een rondleiding krijgen in de bakkerij bedenkt mijn zoon dat hij zin heeft in chocolat chip cookies. Zijn lievelingskoekjes. Hij heeft mij al wel eens geholpen met het bakken hiervan maar dan vooral door het opeten van het deeg.

Na het gesprek bij de bakkerij fietst hij langs de winkel en haalt de benodigde ingrediënten in huis. En vanochtend begint hij vol zin met de voorbereidingen nadat hij via zijn bluetooth box de muziek aan heeft gezet. Nadat ik het recept aan hem heb geappt moet ik naar mijn werk voor een overleg.

In een rap tempo geef ik nog wat instructies en terwijl ik de deur uitloop roep ik “Je kunt me niet bellen maar wel appen” en kijk nog even over mijn schouder naar hem in de keuken.

Als ik 10 minuten later op mijn werk ben zie ik dat hij al gebeld heeft. Ik vraag via de app wat er aan de hand is en ik reageer kort op zijn vraag omdat ik in overleg zit.

Als ik een tijdje later weer op mijn mobiel kijk, zie ik dat hij mij een kort filmpje heeft gestuurd. Ik zie een pollepel die ronddraait in een bruine massa met daaronder het zinnetje: “is het zo goed?”

Glimlachend denk ik terug aan het gesprek van gistermiddag in ons deeltijdteam over wat studenten moeten laten zien om te voldoen aan het criterium “De student kan vernieuwende ICT-middelen doelgericht inzetten.

Check, een meester koekenbakker!