Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Zuid-Afrika!

11 juni 2018 door Alicia Janssen

Alicia Janssen, derdejaarsstudente pabo

Begin van ons avontuur
Zeventien weken geleden begonnen wij aan ons avontuur. Voor een half jaar naar Zuid-Afrika Spannend, maar ook super vet! Daar stonden we dan als drie prinsesjes met uiteraard veel te veel spullen in onze koffers op het vliegveld. Geen idee wat ons te wachten stond.

Aankomst
Eenmaal geland, stonden Karin en Paddy al op ons te wachten. Paddy bracht ons naar het huis waar we de komende 5,5 maand zouden verblijven. Een week voor vertrek kregen we een mailtje dat we een ander huis zouden krijgen, dus we wisten niet zo goed wat we moesten verwachten. Dit was echter een grote teleurstelling. Het huis was erg vies. We kwamen laat in de avond aan, de lampen werkten niet, dus alles was donker. We hoorden honden blaffen en voelden ons niet veilig. We besloten onze bedden op een kamer te zetten en voor de eerste nacht samen te slapen.
Die eerste nacht werd een hele week. Gelukkig zag alles er de volgende dag al een stuk minder erg uit door het heerlijke weer en het mooie uitzicht. We besloten onze schouders eronder te zetten en het huis helemaal schoon te maken. En achteraf gezien heeft dit huis ervoor gezorgd dat we de meest gekke avonturen mee hebben gemaakt zoals ; lekkage, de stroom die wekelijks uitvalt, geen warm water onder de douche en een wasmachine die het vieze water via de afvoerpijp de woonkamer van de buurman in had gepompt doordat deze verkeerd was aangesloten. Al met al heeft het onze creativiteit en flexibiliteit erg verbreed!

Stage
We hebben stage gelopen op Maxonia Primary School en op St. Micahaels Primêr. Op beide scholen liepen we twee dagen stage. Het was erg leerzaam om de verschillen tussen het Nederlandse en het Afrikaanse onderwijs te zien, maar ook de verschillen tussen de scholen.In het begin bleven de kinderen op afstand. De directeur vertelde ons dat dit te maken had met de Apartheid. Gelukkig hebben wij dit voor een deel weg kunnen nemen. Zodra wij de poort van de school binnenlopen, vliegen de kinderen ons om ons nek. We spelen samen in de pauzes, maken foto’s, kletsen met z’n allen en dansen en zingen.

Het einde in zicht
Nog vier weken te gaan waarvan nog maar twee werkweken… Ik zie op tegen het eind. We hebben zoveel nieuwe, lieve mensen leren kennen. Ik ga het er zeker moeilijk mee krijgen om hen achter te laten. Mensen hebben ons opgenomen in hun familie, hebben ons meegenomen naar evenementen en er zijn veel nieuwe vriendschappen gesloten.
We zijn op dit moment bezig met het afronden van ons project. De laatste lessen zijn gegeven. We moeten alleen ons onderzoek nog afronden en een muurschildering maken als aandenken voor de school. Dan zit het er al weer op! In het begin leek het zo lang, 5,5 maand, maar de tijd is voorbij gevlogen!

Ik ben super dankbaar dat ik deze kans heb gekregen. Ik had deze ervaring nooit willen missen!


Reacties

Reageer

 

*