Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Zonnig, indrukwekkend, gezellig en inspirerend Polen!

11 mei 2018 door nynkekuus

Moos van Zuilekom, eerstejaars studente ALPO & Nynke Kuus, tweedejaars studente PABO

Op zaterdagavond 20 april vertrokken we dan eindelijk met een gezellige groep van 15 studenten en 3 docenten van de pabo en alpo naar Krakau, Polen. Naar deze reis hadden we allemaal enorm uitgekeken! De reis beloofde een mooie ervaring te worden, waarin we veel verschillende kanten van het land en haar cultuur en geschiedenis zouden zien. Vol enthousiasme begonnen we samen aan dit avontuur…

De week begon met een wandeling door de stad. Het was al prachtig weer en we keken onze ogen uit! Adam en Martha, twee Poolse bewoners uit Krakau, lieten ons de mooiste plekken van deze bijzondere stad zien. Zo zagen we het grote plein met de mooie kathedraal, het prachtige kasteel, de Joodse wijk en de synagogen. Ook vertelden Adam en Martha ons verschillende mythes over de draak en de trompetspeler. Aan het einde van de middag hebben we nog lekker kunnen genieten van het zonnetje op het terras, en natuurlijk mocht 30 seconds daarbij niet ontbreken :)

De volgende dag moesten we al vroeg opstaan voor ons bezoek aan de kampen Auschwitz en Birkenau. Eenmaal in Auschwitz kregen we allemaal een kastje om onze nek gehangen waar we een koptelefoon aan konden verbinden, zodat we de gids goed konden volgen. Al gauw zagen we de bekende poorten met de tekst ‘’Arbeit macht frei”

Een vreemd gevoel, om ‘zomaar’ binnen te lopen in Auschwitz, en aan het eind van de rondleiding die we kregen gewoon weer naar buiten te kunnen wandelen. Een groter contrast met de geschiedenis die deze plek bij zich draagt, en die er zo voelbaar was, is bijna niet voor te stellen. Het was allemaal zo groots, en zo overweldigend, dat het besef dat we daar echt waren er niet meteen was. Auschwitz-I, het kamp waar we binnenkwamen, is voor een deel geworden tot een museum: grote foto’s van gevangenen aan de muren, kamers waar een onvoorstelbare hoeveelheid vrouwenhaar achter glas lag, andere kamers met kleren, schoenen, koffers, en andere eigendommen van de mensen die in het kamp gevangen werden genomen.

Terugdenkend aan het bezoek aan Auschwitz is het moeilijk om te zeggen wat ons het meest geraakt heeft. De namen en adressen die de mensen op hun eigen koffers hadden geschreven, waardoor deze zoveel meer persoonlijke waarde leken te hebben dan de koffers zonder namen erop? De kinderkleertjes, zorgvuldig uitgezocht en bij elkaar gelegd, om te laten zien dat kinderen, hoe klein ook, hetzelfde lot kenden als hun ouders? De vrouwenschoenen, kleurig, met gespjes en riempjes, die de indruk wekten dat de vrouwen die in Auschwitz belandden misschien onderweg waren geweest naar een feestje? De barakken, met de donkere hoeken en de harde houten ‘bedden’, waar mensen veel te dicht op elkaar hadden geleefd, en van ellende waren gestorven? De eindeloze rijen schoorstenen van rode bakstenen in Auschwitz-Birkenau, de overgebleven delen van de door de Duitsers afgebrande barakken, toen duidelijk werd dat ze de oorlog zouden verliezen? Of toch de foto’s van de gevangen aan de muur, mannen aan de ene kant, vrouwen aan de andere kant, ogen vol leegte, mensen die zichtbaar beschadigd waren door het leed van de oorlog?

Een indrukwekkend, overweldigend bezoek, voor ons zal het nog wel een tijdje duren voordat deze ervaring een plekje heeft gekregen.

Aan het einde van de middag vertrokken we richting Krosno, een stadje in het zuidoosten van Polen. Tijdens de 4 uur durende busreis hoefden we ons niet te vervelen, want het uitzicht was prachtig. Wat heeft Polen een mooie natuur! De volgende dag konden we uitgerust naar de universiteit toe waar we lessen met Poolse studenten mochten volgen. Met deze studenten hebben we een tijdje gekletst en verschillende dingen uitgewisseld over elkaars land en cultuur. Het was erg leuk om te horen hoe zij tegen Nederland aankijken, omdat dit toch afwijkt van hoe het hier daadwerkelijk is.

Al gauw was het tijd om naar de middelbare school te gaan, waar we een les mochten geven aan leerlingen van 17 en 18 jaar. Dat was voor ons allemaal een hele bijzondere ervaring! We werden er warm ontvangen door de docenten en zij gaven ons terug dat ze onze activiteit heel activerend vonden en vroegen of we niet wat langer konden blijven. Een mooi compliment! Aan het einde van de les hebben we drop en stroopwafels uitgedeeld. Gelukkig vielen de stroopwafels in de smaak, want over de drop waren de meningen iets meer verdeeld :-)

De rest van de tijd in Krosno hebben we genoten van het prachtige weer, gezellig spelletjes gedaan op het terras en nog wat mooie plekken, waaronder kerkjes, bezichtigd. Veel vrije tijd hadden we wel, omdat de lessen niet zo georganiseerd waren zoals we hier in Nederland gewend zijn. De tweede dag op de universiteit liep wat anders dan verwacht, vanwege een conferentie waar veel studenten en docenten bij aanwezig moesten zijn, waardoor de lessen die wij zouden volgen niet doorgingen. Een groot cultuurverschil dus, waar we ons toch wel over verbaasden.

Aan het eind van de middag hebben we met een klein groepje studenten vrijwillig nog een les Engels gevolgd, in een klein lokaaltje. Dat was een bijzondere ervaring! Tijdens de les hebben we met de Poolse studenten en de docent heel open gepraat over hygge, een levenswijze die vooral in Zweden en Denemarken veel voorkomt, waarin veel aandacht wordt besteed aan de kleine dingen die het leven mooi maken. De betekenis van hygge wordt omschreven als ‘niet te veel en niet te weinig, maar precies goed’. Een mooie manier om even stil te staan bij de bijzondere reis die we maakten, de mooie dingen die we al hadden gezien in Polen, en de heerlijke sfeer die we met elkaar als groep hadden.

Op donderdag reden we vroeg terug naar Krakau, waar we onze 2 laatste dagen zouden doorbrengen. Die dag was het weer iets minder, maar gelukkig was er genoeg te doen. Zo hebben we souvenirs gekocht op een grote ‘markt’, hebben we een rondje in een koets door de stad gereden en zijn we heerlijk uit eten geweest in een gezellig Italiaans restaurantje. Op vrijdagochtend hebben we ontbeten in een cafeetje in de stad, en hebben we de laatste Zloty’s (Poolse valuta) opgemaakt. Al gauw was het tijd om naar het vliegveld te gaan. De reis zat er alweer op.

We kunnen terugblikken op een bijzondere reis, met een hele gezellige groep en veel plezier. We hebben veel van de Poolse cultuur, natuur en geschiedenis mogen zien, en daarnaast hebben we met elkaar als groep heel veel mooie, gezellige en bijzondere momenten gedeeld. Een prachtige ervaring, die ons nog lang zal bijblijven!

 

Reacties

Reageer

 

*