Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Over je eigen grenzen

28 februari 2018 door Jules de Haes

Jules de Haes, derdejaarsstudent lerarenopleiding aardrijkskunde

Normen en waarden zijn overal anders. Waar wij in Nederland oudere mensen voorrang verlenen, gebeurt dit niet overal. Na de minor in Nepal, ben ik doorgereisd naar India. India is een totaal ander land dan Nepal. Nepal is zeer vriendelijk, de inwoners willen je graag helpen en je hoeft niet bang te zijn dat je portemonnee geroofd wordt. In India is alles totaal anders. Het is er altijd druk, dan bedoel ik dat er altijd en overal mensen zijn. Er is geen rustig plekje te vinden.

In India hebben ze een totaal ander gevoel over persoonlijke ruimte dan bij ons in Nederland. Mensen komen heel fysiek heel dichtbij, wat toch zorgt voor een ietwat onbehagelijk gevoel. Het veilige Nepal is nu ineens ver achter je.

Het is niet alleen de persoonlijke ruimte die anders is. In India moet je je eigen plek opeisen, anders krijg je niets gedaan. Een geweldig voorbeeld is de trein in India. Je kan een kaartje kopen waarmee je een vaste plek reserveert. Maar de meeste Indiërs kopen een kaartje dat hen het recht geeft om aanwezig te zijn in de trein, dit is namelijk goedkoper. Dit heeft tot gevolg dat er een ware wedren ontstaat iedere keer wanneer de trein stopt. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Mensen gaan heel ver en duwen andere zwakkere zo aan de kant. Dit doen ze ook bij jou als toerist.

Je moet je bij de trein in India iets anders voorstellen dan een trein in Nederland. De trein in India is beter te vergelijken met een rijdende gevangenis. Nauwe gangen, banken van lage kwaliteit en mensen die zo op je plek gaan zitten. Je moet hier je eigen plek opeisen, want anders zal er niemand voor je opstaan. Het gaat zelfs zo ver dat je tijdens het slapen in de nachttrein, mensen zo naast je op je bed komen zitten. Op je eigen bed dan nog op te eisen, moet je ze er letterlijk vanaf schoppen. Het frappante is dat dit de normaalste zaak van de wereld is voor de inwoners van India. Ook heb ik bij het verlaten van de trein, iemand letterlijk naar buiten moeten duwen om uit de trein te komen. In Nederland zou ik dit nooit doen. Ik heb hier mijn eigen grenzen moeten overschrijden om mijn plaats te verdienen.

 

Reacties

1 Reactie to “Over je eigen grenzen”

avatar Kees-Jan schreef:

Hoi,
Beetje summier jouw blog, maar het geeft wel aan dat je het naar je zin gehad hebt en dat je veel geleerd hebt.
Groetjes!