Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Blijf in jezelf geloven!

4 januari 2018 door Joep Thijssen

Joep Thijssen, derdejaarsstudent Pabo

Het is alweer een tijd geleden dat ik voor het laatst heb geschreven. Omdat mijn laatste stage van de kernfase binnenkort eindigt, wil ik graag mijn ervaringen met jullie delen, omtrent de stages en begeleiding vanuit HAN pabo en de stagescholen. Ik vind namelijk dat de praktijk het belangrijkste oefenmiddel is om je te ontwikkelen tot leraar. 

De kernfase en zijn stages
Kort iets over de kernfase van HAN pabo. De kernfase is het middelste gedeelte van de opleiding na de propedeuse (het eerste jaar) en duurt anderhalf jaar. In deze perioden loop je 3 stages. Voor de laatste stage spreek je je voorkeur uit voor het jonge of oude kind.

Ik wilde bijna stoppen met stage lopen
Mijn eerste stage was in groep 1-2 op een basisschool in Nijmegen. Ik had er zin in. Zeker omdat ik tijdens de stage in de propedeuse een geweldige tijd heb gehad met de kleuterklas. Het eerste gesprek met mijn mentor (stagebegeleider op de stageschool) was prettig. Naarmate de stage vorderde ging het met mij steeds moeizamer. De feedback die ik kreeg was namelijk erg negatief. Ik kon er vrij weinig mee en voor mijn gevoel kon ik me ook niet verbeteren. Ook de sfeer op deze stageschool tussen de leraren en stagiairs was voor mij niet aangenaam. Halverwege de stage werd al duidelijk dat ik hier geen voldoende zou halen. Elke dag ging ik met tegenzin naar stage. Uiteindelijk heb ik dit met behulp van de praktijkopleider (begeleider vanuit de HAN pabo) aangegeven aan mijn mentor op stage. Ik heb besloten deze stage wel af te maken om mijn stageopdrachten te kunnen afronden.

Een nieuwe start..
Na deze wat mindere ervaring heb ik een stagewissel aangevraagd. Dit houdt in dat je wisselt van stageschool. De eerste dag ging ik met gemengde gevoelens naar de nieuwe stageschool. Ik merkte echter meteen dat op deze stageschool een andere sfeer hing. Elke leraar die ik tegenkwam stelde zich voor. Ook de kennismaking met mijn mentor verliep heel prettig. Ik voelde meteen een klik. Dat vind ik zelf erg belangrijk. Ik ontdekte tijdens het gesprek dat mijn mentor dezelfde interesse had voor muziek. De eerste keer dat ik de teamkamer binnenstapte ging ik naar iedereen toe en stelde me voor (dit had ik mezelf voorgenomen). Ik merkte al snel dat ik hier gemakkelijk met andere leraren in gesprek kon komen. In de teamkamer was sprake van een open houding van het gehele team. Deze mentor gaf me tijdens de stage veel gerichter en positief feedback en tips hoe ik het een volgende keer beter zou kunnen doen.

De onderwijswereld ging weer voor mij open..
Tijdens de tweede stage moesten we ook gymlessen geven aan kleuters. In verband hiermee heb ik een leraar gevraagd of ik in haar klas de lessen kon verzorgen. Deze lessen gingen erg goed. De kinderen waren erg enthousiast. Hierdoor kwam ik in een spagaat terecht omdat ik op het einde van deze stage moest kiezen tussen het oude of jonge kind.

Uiteindelijk heb ik gekozen voor het jonge kind omdat ik hiervoor mijn leerkrachtvaardigheden nog het meeste wil ontwikkelen. Dezelfde leraar waarbij ik de gymlessen heb ik gegeven vroeg mij of ik ook bij haar in de klas stage zou willen lopen (de laatste stage van de kernfase). Natuurlijk blijf je dan op dezelfde stageschool vanwege een aanwezige, goede basis. Vanuit die basis ben ik ook verder gaan kijken naar contacten met andere leraren en ouders (kerstcommissie, studiedag, ouderavond, mailcontact).

Stoomboten in groep 4, eigen project (derde stage)

Een open houding is belangrijk!
Het belangrijkste verschil tussen de eerste stageschool (eerste stage) en de tweede stageschool (tweede en derde stage) is dat ik bij de eerste stageschool niet mezelf kon zijn. Ik heb daar mijn eigen kijk op het onderwijs onvoldoende kunnen laten zien en heb daardoor niet onvoldoende aan mijn leerkrachtvaardigheden kunnen werken. Op mijn tweede stageschool heb ik gelukkig weer vertrouwen gekregen in het ´leraar zijn´. Ik kon doen wat ik wilde op deze stageschool zolang ik de schoolprincipes maar accepteerde en meenam in mijn lesvoorbereidingen. Er was voldoende tijd voor feedback  (elke dag) van mentoren, dit laatste miste ik op mijn eerste stageschool. Feedback vind ik daarom erg belangrijk mits het op een opbouwende manier gebeurd.

Een interessante vraag
Ik sluit af met een vraag die hier prima bij past en waarover jullie kunnen nadenken:
Hoe zouden kinderen het vinden als het ze continu maar negatieve feedback zouden krijgen?

Reacties