Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Alle berichten over ‘Buitenland’

Een andere wereld

19 januari 2018 door
Door: Kelly Heidekamp

 

Het is 1 januari 00:00, het is stil, muisstil. 9 uur geleden kwamen er al vele berichtjes binnen waarin
iedereen elkaar een gelukkig nieuwjaar wenste. Nu is dan ook eindelijk bij mij het nieuwe jaar begonnen. Ik kijk uit mijn raam, maar het enige wat ik zie is het zwart van de nacht met de glinstering van de maan er tussendoor. Ik zie geen mensen op straat, ik zie geen vuurwerk. Op dat moment realiseer ik me dat ik niet in Nederland ben, ik ben in een andere cultuur terecht gekomen.

Om precies te zijn zit ik in Californië, Amerika. In de plaats genaamd San Bernardino. Het ligt op ongeveer een uurtje rijden vanaf Los Angeles. Ik heb het geluk om hier stage te mogen lopen. 5 maanden lang kan ik de Amerikaanse cultuur ontdekken. Althans, daar ging ik van uit toen ik Nederland verliet…

Eenmaal aangekomen in California, kwam ik er al snel achter dat ik niet de ‘’typische Amerikaanse’’ cultuur zou gaan ontdekken. De cultuur die ik hier heb leren kennen is een combinatie van de Amerikaanse en de Mexicaanse cultuur. Hier had ik nooit aan gedacht voordat ik voet zette op Amerikaans grondgebied. Achteraf gezien had ik dat best kunnen weten. De plaats waar ik stage loop en woon, ligt op ongeveer 2 uur rijden van de Mexicaanse grens. Bovendien is Californië vroeger in handen geweest van de Spanjaarden. In plaats van de Amerikaanse cultuur, als die al bestaat, mocht ik dus dé cultuur van zuid-Californië ontdekken. Je moet nagaan dat Californië alleen al groter is dan Nederland. Als je dan ook nog meeneemt dat er in Nederland al een cultuurverschil bestaat tussen het noorden en het zuiden, dan begrijp je ook dat ik niet meer over ‘de’ Amerikaanse cultuur praat. Ik ga er nu van uit dat elke staat zijn eigen cultuur heeft ontwikkeld en dat er binnen staten ook nog verschillen zijn.

Iedereen heeft wel een beeld van de cultuur in Californië. Veel fast food, de typische surfstranden en veel dikke mensen. Dit beeld kan ik niet ontkennen. Het klopt dat overal waar je kijkt je wel een fast food-restaurant kan vinden. Op loopafstand van mijn appartement alleen al, zijn al meer dan tien verschillende fast food-restaurants te vinden.  Deze worden door de inwoners ook goed bezocht. Als ik ’s ochtends vroeg om half 8 de weg op ga, zie ik bij sommige fast food-restaurants al lange rijen bij de ‘drive thru’ staan. De mensen zijn hier dol op drive thru’s heb ik ontdekt. Voor bijna alles hebben ze hier wel een drive thru. Van een drive thru van de Starbucks tot een drive thru voor een beurt voor je auto en van een drive thru voor het pinnen van geld tot een drive thru voor het halen van de griepprik. De mensen hier doen alles met hun auto. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ze groot gelijk hebben, want een andere optie heb je hier ook niet. Ik moest van LA naar San Bernardino komen met het openbaar vervoer. Naast dat ik een grote koffer en twee tassen bij me had, was deze rit sowieso geen pretje. Er rijden niet, zoals in Nederland, overal bussen naar toe. Om ergens te komen moet je vaak ook nog een eind lopen. Daarnaast is de fiets hier geen mogelijkheid: alles is zo gebouwd dat het te ver uit elkaar ligt om te fietsen. Daarnaast is het ook nog behoorlijk gevaarlijk om hier te fietsen aangezien er nauwelijks fietspaden zijn. Ik heb in mijn tijd hier wel een aantal mensen op de fiets gezien, maar de meeste keren was dit langs de snelweg. Ik snap dan ook dat de voorkeur toch uitgaat naar de auto. Je zou kunnen zeggen, dat dat misschien wel de reden is dat Amerikanen zo dik zijn. Het kan natuurlijk zijn dat ik in een relatief gezond gebied van Amerika woon, maar ik heb nu niet het idee dat hier zoveel meer dikke mensen rondlopen dan in Nederland.

Het typische beeld van Californië zelf klopt wel. Zeker wanneer je aan de kust bent. De prachtige beelden uit films met de witte stranden, de wegen met palmbomen aan de zijkanten en de prachtige surfstranden zijn er zeker! Ik had het geluk dat ik met iemand mee mocht om een dagje te gaan surfen. Zij surft minstens drie keer per week en altijd bij hetzelfde strand. Het is precies zoals je zou verwachten. Als je ooit de kans krijgt om in Californië te leren surfen, zou ik dat zeker aanraden!

Zodra je wat meer het land in gaat richting het oosten, zal je zien dat de Mexicaanse invloeden steeds meer zichtbaar worden. Er lopen niet alleen meer mensen rond met een Mexicaans uiterlijk, maar veel borden zijn ook vertaald in het Spaans en er zijn meer Spaanse eetgelegenheden. Vooral deze cultuur heb ik echt van dichtbij gezien tijdens mijn stage. In de fabriek waar ik stage heb gelopen, heeft het grootste gedeelte van de werknemers een Mexicaanse achtergrond. Velen van hen spraken niet eens Engelsen konden alleen maar Spaans. Dit maakte het wel lastiger om te communiceren, maar gelukkig waren er ook veel collega’s die beide talen spraken.

Wat mij is opgevallen gedurende mijn stage, is dat voedsel heel veel vertelt over de cultuur. Je merkt hier dat veel eetgelegenheden Mexicaans zijn, of in ieder geval een schap met Mexicaanse producten hebben. Deze producten zijn weer heel anders dan ik gewend ben in Nederland. Een simpele rookworst of boerenkool is hier lastig te vinden. Daarentegen vind je wel overal tortilla’s en verschillende soorten salsa’s. Bij mij op stage hadden we elke eerste donderdag van de maand een gezamenlijke lunch die elke maand door iemand anders geregeld werd. Op deze manier heb ik veel echt ‘’grootmoeders’’ Mexicaans eten gehad: erg pittig, maar niet heel gezond. Toen het de beurt aan Maria was, een echte Mexicaan, had zij een echt Mexicaans broodje meegenomen. Toen ik het zag, deed het me heel erg denken aan een broodje kebab. Het smaakte iets anders, maar het kwam wel op hetzelfde neer: een soort pita broodje met vlees, groente en knoflooksaus. Het was wel apart om te zien dat iets wat echt traditioneel Mexicaans voor hen is, door mij eerder met Turkije wordt geassocieerd.

Als student Food & Business, valt eten mij als eerste op als het gaat om cultuurverschillen. Natuurlijk heb ik ook andere verschillen ervaren. Het gebeurt wel vaker dat als je naar een ander land gaat, dat er een andere valuta wordt gebruikt. In Amerika gebruikt men blijkbaar, naast een andere valuta, ook een andere eenheid voor bijvoorbeeld de tempratuur, voor de afstanden en voor gewichten. Voor zover ik weet, zijn er niet veel meer landen die Fahrenheit gebruiken. Ik ging ervanuit dat ze Celsius wel zouden snappen. Maar helaas, ik moest alle eenheden leren omreken. Celsius werd Fahrenheit, kilometers werden Miles en grammen werden ounces. Het blijft toch wel raar dat Amerika een van de weinige landen is die dit nog gebruikt. Ik heb hier misschien wel een verklaring voor. Ik heb namelijk het idee dat Amerikanen erg op zichzelf zijn en dan ook erg graag anders willen zijn dan de rest.

Tijdens mijn stage hier heb ik vrij weinig vragen gekregen over hoe het dan in Nederland was en als er al een vraag kwam, hadden ze geen idee waar Nederland ligt. De vraag die ik het vaakst over Nederland kreeg was: ‘en wat is Holland dan?’ De meeste Amerikanen leven echt in Amerika en hoeven ook niet meer te weten. Zo vond ik het vreemd dat op 9/11 ik niks mee kreeg van de ramp die een aantal jaar geleden was gebeurd. Terwijl we daar in Nederland nog elk jaar bij stil staan en de een na de andere documentaire op tv te zien is. De mensen hier vinden alleen hun eigen omgeving belangrijk. De branden in noord-Californië? Je hoorde er niks over. Maar toen de branden rond Los Angeles waren had iedereen het erover. Het is apart om te zien dat wij in Nederland alles weten over de hele wereld en ze hier in zuid-Californië alleen maar het nieuws over hun eigen gebied interessant vinden.

Daarnaast is een cultuur ook goed terug te zien in de feestdagen. Ik heb hier een aantal grote feestdagen mogen meemaken. De eerste feestdag die ik tegenkwam tijdens mijn stage hier was Thanksgiving. Ik heb Thanksgiving niet op de traditionele manier mee kunnen vieren. Thanksgiving viel dit jaar op de dag na mijn verjaardag. Mijn ouders waren toen hier en we waren op een roadtripje hier in de omgeving. Wel hebben we toen bij een restaurant een Thanksgivingbuffet gegeten met, volgens het personeel, echt traditioneel eten. In grote lijnen bestond dit buffet uit kalkoen of ham met bijgerechten, waaronder aardappelpuree. Van de rest van de bijgerechten weet ik niet wát het was, maar ik weet wel dat het niet helemaal mijn smaak was. Wat wel goed bij mij in de smaak viel waren de toetjes. Iedereen vertelde mij al dat je op Thanksgiving ‘pumpkinpie’ moet eten. Dit was één van de toetjes, dus aan die traditie hebben wij in ieder geval voldaan.

Ondanks dat ik Thanksgiving niet heb kunnen vieren zoals ze dat hier traditioneel doen, heb ik onbewust toch een traditie meegemaakt. Althans het is niet echt een traditie, maar veel Amerikanen doen het wel hier: ouders nemen hun kinderen mee naar Las Vegas als ze 21 worden. Zo gezegd, zo gedaan. In de week van mijn 21ste verjaardag hebben mijn ouders mij mee naar Las Vegas genomen. Dat kunnen niet veel mensen zeggen in Nederland!

Na Thanksgiving komt al snel kerst. Met kerst was ik uitgenodigd bij een vriendin thuis om kerst met haar en haar familie te mogen vieren. Ik ken kerst als een feest waarbij je je familie ziet en lekker gaat eten. Hier was eten niet de belangrijkste gebeurtenis: de dag draaide om de cadeautjes! Iedereen kreeg een sok, zo’n grote die je aan de open haard moet hangen, gevuld met kleine cadeautjes. Daarnaast had iedereen ook nog voor iedereen een cadeautje gekocht. Toen dit was gebeurd, was het (om 4 uur al!) tijd voor het eten. Het eten bestond uit kalkoen met aardappelpuree en salade. Het leek wel een beetje op het diner van Thanksgiving. Als toetje hadden ze nog verschillende soorten ‘pies’. Het eten was prima, maar in Nederland zouden mensen dit een beschamend kerstdiner vinden.

In Nederland merk je altijd wel aan het weer dat je richting kerst gaat: er worden steeds meer kerstbomen opgetuigd en je hoort overal kerstmuziek. Dat is wat mij eraan doet denken dat de kerst er aankomt. Hier in Amerika is het al veel eerder duidelijker dat kerst er aankomt. Na Thanksgiving, laatste donderdag van november, tuigt iedereen de boom op. Bovendien versieren heel veel mensen hun huizen ook met heel veel lichtjes en dergelijke. Sommige straten zijn zo erg versierd, dat de politie’s avonds de straat afsluit en het verkeer regelt, zodat iedereen veilig langs de huizen kan lopen om de versierde huizen te aanschouwen. Het enige wat voor mij miste om het echte kerstgevoel te krijgen, was de kou. Het was hier ongeveer 30 graden Celsius tijdens kerst! Ik zal hier niet over klagen, maar er miste naar mij gevoel wel iets.

Dit was ook zo tijdens oud en nieuw. Het was hier heerlijk warm! Helaas is oud en nieuw niet echt een ding hier. Mensen blijven wel vaak op, maar de dag is zoals vele andere. Zelf vuurwerk afsteken mag hier ook niet. Je zal je dus altijd naar een grote stad moeten gaan om een vuurwerkshow te zien. Zoals ik al zei in de intro, om 00:00 uur merk je niet dat er een nieuw jaar is begonnen. In Nederland gaat iedereen de straat op. Hier was het ijzig stil.

Het was een goede ervaring om een andere cultuur op deze manier te mogen ontdekken. Ik ben er toch wel achter gekomen dat een cultuur zich het beste uit in de eetgewoontes van de mensen. Ik ben dan ook wel weer erg blij als ik thuis ben en weer lekker stamppot en stroopwaffels kan eten.

Minor @ Kingston University London

19 december 2017 door
Maite Elkerbout, 17 december 2017

 

Ik besloot vrij laat dat ik een minor in het buitenland wilde doen. Ik liep op dat moment stage bij Kraft Heinz en ik was totaal nog niet bezig met het volgende studiejaar. De reden dat ik me toch heb aangemeld is dat ik verliefd was op de stad Londen. De dichtstbijzijnde universiteit was Kingston University (KU). Ik heb mijn motivatie voor KU dan ook zeer uitgebreid gemaakt ten opzichte van mijn motivatie voor de vier verplichte andere universiteiten. Ik werd uitgenodigd op gesprek en samen met drie andere studenten van de HAN mocht ik naar KU.

 

Van alles wat je moet regelen wanneer je naar het buitenland gaat, vond ik het vinden van een accommodatie het lastigst. KU biedt geen plekken aan op de campus wanneer je voor slechts één semester blijft, dus ik moest zelf via KU portals of Spareroom wat vinden. Uiteindelijk vond ik een huis vlakbij de campus met twee slaapkamers, een woonkamer, badkamer, keuken en tuin. De foto’s waren niet heel duidelijk, maar zo slecht kon het toch niet zijn?

Nou, dat was het dus wel. Gelukkig was ik in het begin met mijn ouders, want ik ervoer een redelijke shock. Het huis was vreselijk vervallen, vies en koud en mijn huisgenoot was zacht uitgedrukt instabiel. Bovendien was het 4 km van het centrum in Kingston, de plek waar alle nachtelijke activiteiten plaatsvonden; in mijn eentje elke nacht naar huis met de nachtbus was niet ideaal. Ik heb in de eerste dagen geïnvesteerd in het huis door middel van schilderen, een grote schoonmaak en veel spulletjes kopen. Toch besloot ik na een week rond te kijken naar een nieuwe woning. Ik ben toen verhuisd naar een soort SSHN-pand midden in het centrum van Kingston. Dit grapje heeft me een hoop gekost: Ik ben twee maanden huur kwijt geweest aan het eerste huis, terwijl ik daar maar één week woonde, en vier maanden huur aan het tweede huis. Om een beeldvorming te geven, voor het eerste huis betaalde ik 700 pond per maand en voor het tweede huis 1036 pond (beiden inclusief gas, water en licht). Londen en omstreken is qua huisvesting enorm duur. Voor een minor in Kingston heb je dus echt een spaarpotje nodig. Gelukkig is de wisselkoers momenteel door de Brexit zeer gunstig voor ons Nederlanders: 1 pond is ongeveer 1,13 euro. Mijn grootste advies naar aanleiding hiervan is: Neem ruim de tijd voor het zoeken van een huis, ga in het centrum zitten waar de party’s zijn en zorg voor een volle spaarrekening.

Eenmaal verhuisd was alles geweldig. We hadden vanaf het begin een Whatsappgroep met alle Erasmus Exchange business studenten en je hoefde maar een voorstel te doen en je had vijf anderen die met je mee wilden. Iedereen kent niemand en wil dus vrienden maken en leuke dingen doen. Het geweldige aan Londen is dat de stad groot is en zoveel bijzonderheden te bieden heeft: bar met ballenbakken, bar waarin alles van ijs is, Chinatown, Oxford Street, skybars, rooftopbars, verschillende soorten food markets, musicals, pingpongbar, Iglo’s om in te dineren, kroegentochten, HALLOWEEN, uitzonderlijke brunch- en dinertentjes, bekende clubs, de standaard bezienswaardigheden die zeker de moeite waard zijn en prachtige andere plekken om heen te gaan zoals Cambridge, Oxford, Brighton, Canterbury, Dover, Manchester en Bath. Vanaf november staat Londen in het teken van KERST. De straten, huizen en winkels zijn zó mooi versierd. Overal zijn lichtjes, kerstbomen en kerstmarktjes. Zelfs in Kingston staat een enorme kerstmarkt met prachtige versiering. Bovendien zijn er ontelbaar veel evenementen in deze periode: Winter Wonderland, Winter Forest, schaatsbanen (zelfs op het dak), Snow Cinema, bioscoop in een tipi, Hogwarts in Snow (voor de Harry Potterfans), de bekende vuurwerkshow met oud en nieuw en nog zoveel meer. Ik heb het geluk dat ik samen met mijn vriend Kerst en Oud en Nieuw doorbreng in Londen, dus ik mag het allemaal meemaken.

Wat betreft de universiteit zelf: Kingston University staat niet zo hoog in de ranking in Engeland. Toch heb ik de uni als prettig ervaren, natuurlijk ook vanwege de locatie. Ik volgde er vier vakken: Organisations and Entrepeneurship, Business Statistics and IT, Organizational Behaviour en Economics for Business. Per vak kreeg ik 7,5 EC. Ik had colleges van 18 september tot en met 15 december, dit is best wel kort! Het grote verschil met de HAN is dat ik op KU meer moest schrijven dan tentamens maken. Dit is een uitdaging wanneer je de Nederlandse taal gewend bent. Gelukkig heeft KU het “BLASC-center” dat internationale studenten helpt met de spelling, grammatica en structuur van een rapport. In drie maanden tijd heb ik drie tentamens, één groepsrapport en vier individuele schrijfopdrachten moeten doen. De colleges zelf duurden drie of vier uur per vak per week, dat is ook wel even anders dan anderhalf uur op de HAN. Overall heb ik het studeren aan KU als minder zwaar ervaren dan aan de HAN. Dit vond ik fijn aangezien ik hierdoor meer tijd had voor leuke activiteiten.

Om even een beeld te geven van wat voor mensen je ontmoet in het buitenland: zie de foto hiernaast. De vertegenwoordigde landen zijn: Frankrijk, Spanje, Mexico, Verenigde Staten, Tsjechië, Oostenrijk, Duitsland, Rusland, Italië, Finland en Nederland. Ik ben overigens opgetrokken met slechts één andere Nederlander, mijn Engels is dus enorm verbeterd! Ik vond het bijzonder om te zien hoe mensen met verschillende nationaliteiten zo anders zijn in bepaalde dingen. Het praten over de verschillen tussen landen en talen gaat nooit vervelen. Dat vond ik mooi om te ervaren!

Münster gets a taste of the Dutch culture!

27 mei 2017 door

Written by Helena Dierkes, student from Münster. 

Wednesday, 10th of May
We started at 9am. 17 students (mostly female, just two guys joined us) and three professors on the way to Nijmegen. From Münster it takes nearly 3 hours with the bus. The weather was fine and everybody was excited about what we should expect. Little did we know our expectations were about to be exceeded.

As we arrived at noon we were welcomed with a typical Dutch lunch. So the German and the Dutch students had the first opportunity to talk and get known each other.

After the reception, we heard a little lecture from Gesa about the Dutch culture. We made some posters with a mind map about stereotypes. For example, almost every German student thinks Dutchmen just eat ‘hagelslag’ and ‘pindakaas’  =D

After that, we drove to the big local supermarket to experience what typical Dutch foods are and what we didn`t know or even find confusing.

After that, we met again in the ‘creative kitchen’. Together with the Dutch students we cooked burgers and pommes duchesse. It was a lot of fun and really delicious! Everybody was talking with each other and we got to know a lot about the Dutch culture and studies.

The most impressive thing, besides the people of course, was the modern architecture of the HAN. Compared to our university in Münster it is just really modern and so nice. We were very impressed!

After this long day we went to our accommodation. Very tired, full with food and impressions we went to bed, very excited about what should happen the next day!

Thursday, 11th of May
We started this day with a lecture by Jelle about the differences between German and Dutch supermarkets. It was very interesting to learn something about their concepts. After that we drove to the brewery ‘De Hemel’ in Nijmegen. We had a guided tour and the opportunity to taste the different beers. It was really interesting, because Germany is kind of known as the land of good beer. The Dutch beer we tasted, are very different from the typical German ones.

In the afternoon, we presented our mind maps and what we had learned about the Dutch culture, especially everything about food and eating habits.

Then something special was planned: cheese tasting with the most successful female cheese-expert from the Netherlands. We learned to identify the sort of cheese just by it smell or consistency. We tasted different sorts of cheese and tried to identify – sometimes not really successful! But everybody had a lot of fun and it was very interesting, at least because we are all cheese lovers J

In the evening we had a bit time to explore the city on our own before we met again with all the docents and the Dutch students for dinner in a restaurant called ‘De Waagh’ in the city. We had a fantastic dinner, many drinks and great conversations.

After that they invited us to a little party in ‘Bascafé’. They organized some snacks and party games and everybody had a great time! Some even stayed till sunrise…

Friday, 12th of May
After a late breakfast we left our accommodation and joined a masterclass, where we heard a presentation from „ELX protein water“. By the way, how impressive is the lecture hall? Our uni has to step up the game to keep up with that!

Finally, we had lunch with all the guys and we were really sad about saying goodbye to our new friends.

We had such a great time. Everybody was so nice and friendly, the professors as well as the students. The whole program was very well organized. Thanks to everyone who was involved, we really appreciate it.

Summed up we learned a lot about the Dutch (food-)culture, the way of living and the habits of studying in the Netherlands.

We really hope to join again or to see you in Münster! Doei =)

Duitsland leuker?

25 februari 2017 door

GESCHREVEN DOOR: ANNE & LOES

Studeren in het buitenland? Wij gingen een weekje kijken bij Ökotrophologie in Münster!

Sinterklaasavond was er voor ons dit jaar niet bij, want op 5 december hadden wij andere plannen… Om half tien ’s ochtends vertrokken we namelijk naar Münster! Vanuit het vak Duits hebben we een Schnupperwoche aan de Fachhochschule Münster mogen doen, dat wil zeggen dat we een weekje mochten proefstuderen. Wij deden dit bij de opleiding Ökotrophologie. Een echt Nederlands woord is er niet voor, maar het komt sterk overeen met onze opleiding Food and Business.

Maandagochtend kwamen we om 12:00 aan op de hogeschool. Hier werden we heel vriendelijk ontvangen door mevrouw Ute Krützmann. Ze legde ons uit wat er die week allemaal zou gebeuren en gaf ons een rooster. Ook vertelde ze wat er in en om Münster allemaal te doen was. We hadden het getroffen, die Weihnachtsmärkte waren in volle gang! Die middag volgden we ons eerste college. Het was wel wennen om dit in het Duits mee te doen, vooral omdat het een interactief college was waarin kleine groepsopdrachtjes moesten worden gedaan. Aan het eind van de dag waren we dan ook doodmoe en waren we blij dat we in onze bedjes konden kruipen.

Het hostel was prima! De kamer en het sanitair waren schoon en de ligging was perfect. Een kleine tweehonderd meter naar das Hauptbahnhof – inclusief een rondje supermarkt – zou de meest gelopen route worden. Dinsdag begonnen we met een les eventmanagement, het had wat weg van de manier waarop wij marketing krijgen. Het had veel betrekking op trends en ontwikkelingen. Die middag deden we mee aan een practicum sensoriek. Hier werden verschillende soorten appelsap op alle mogelijke criteria met elkaar vergeleken en beoordeeld. ’s Avond zijn we de stad ingegaan, want we waren erg nieuwsgierig geworden naar de kerstmarkt. Gelukkig zat het hostel op een kleine tien minuutjes lopen van het centrum en waren we er zo. De kerstmarkt was gigantisch, ontelbaar veel kraampjes boden tezamen een gigantisch assortiment aan snacks aan: van oliebollen tot churros, van Hollandse poffertjes tot Duitse Currywurst en friet. Daarnaast boden veel kraampjes andere spullen aan: wanten, magneetjes en andere prularia. We hebben onze ogen uitgekeken onder het genot van een glaasje Gluhwein.

Woensdagochtend mochten we ons uitleven in het laboratorium, onder begeleiding van mevrouw Bordewick-Dell. We werden opgesplitst en mochten allebei meedoen aan een practicum. Anne ging het bèta-caroteengehalte in een vruchtensap bepalen en Loes isoleerde DNA uit varkenslever. Het was een leerzame ochtend en erg leuk dat er zoveel variatie op de standaard lessen is!

Op donderdag werden ons de verschillen tussen Nederland en Duitsland tijdens de colleges erg duidelijk. De studenten op de Duitse hogeschool weten tot in de details waar ze mee bezig zijn en zijn erg toegewijd. Zo hebben we bijvoorbeeld een college microbiologie gehad. Het niveau van deze vakken ligt hierbij duidelijk hoger dan dat het bij onze opleiding ligt en gaat veel dieper op de stof in. Het was wel erg leuk om mee te maken en toch goed te volgen gelukkig. Het Duits begint na een paar dagen ook goed te wennen, het was zelfs gek om het college over voedselveiligheid in het Engels te hebben! Aan het eind van de dag kon een bezoekje aan die Aasee niet ontbreken.

Op vrijdag na de laatste les hebben we nog een bezoekje gebracht aan de Universiteit en het centrum, waarna we vervolgens weer naar huis zijn gereden. Het was een hele ervaring om een week in het buitenland te studeren en de verschillen met ons schoolsysteem te ontdekken – en dat terwijl het maar zo’n 150 kilometer van Nijmegen af was. Een van onze doelen tijdens de reis was ontdekken of we een halfjaar in het buitenland zouden willen studeren, omdat we hier beiden over hebben nagedacht

Loes: Voor mij is het duidelijk geworden dat ik liever niet naar het buitenland ga om te studeren, gebaseerd op een weekje proefstuderen. Ik heb een hele leuke tijd gehad in Münster en vond de lessen heel interessant, maar toch denk ik dat ik liever in Nederland blijf. Het voelt toch niet helemaal als thuis, in een vreemd land waar je niemand kent. Natuurlijk is het wel zo dat we er maar een weekje zijn geweest, tijdens een minor ga je natuurlijk een halfjaar.

Anne: Het was een hele interessante ervaring en ik heb een goed beeld gekregen van de manier van lesgeven in Duitsland. Het lijkt me heel leerzaam om m’n Duits bij te spijkeren door een minor te volgen in Duitsland, maar ik denk niet dat ik kan wennen aan het Duitse onderwijs. De vrijheid die wij als Nederlandse studenten hebben, hebben ze in Duitsland niet. Ze werken vrijwel niet in projecten en hebben geen werkplekken in de school.

Al met al hebben we een hele leuke week gehad en zullen het ook zeker aanraden aan andere studenten die overwegen naar het buitenland te gaan!

Minor op Bonaire!

18 februari 2017 door

GESCHREVEN DOOR: MANOUK & ROSA, 4E JAARS F&B STUDENT

Hallo allemaal!

Wij zijn Manouk en Rosa en wij zijn vierdejaars studenten van Food & Business. Vorig jaar rond deze tijd kwamen wij voor de vraag te staan welke minor wij wilden gaan volgen in het G-cluster. Allebei hebben we onze stage gelopen in de richting van kwaliteitsmanagement en we gingen dus op zoek naar een minor die hier op aansloot. Lastig vonden we dat, want hetgeen wij in ons hoofd hadden konden we niet vinden. Het buitenland konden we ook al van ons lijstje afstrepen werd ons verteld, want daar waren we te laat voor. Met grote vraagtekens gingen wij naar de minorvoorlichting.

Goed, om een lang verhaal kort te maken. We kregen alsnog de mogelijkheid om naar het buitenland te gaan, namelijk met de Minor International Sustainable Development Cooperation. Precies zes maanden later stapten wij dan ook in het vliegtuig richting onze bestemming voor de aankomende 133 dagen: Bonaire!

Zo begon het avontuur van deze twee Food & Business studentes. Tijdens het volgen van de minor hebben wij stage gelopen bij Mangazina di Rei (MdR). MdR is een cultuurpark en leercentrum. Dit houdt in dat het park zich op verschillende onderwerpen focust. Allereerst heeft het park een museum over de geschiedenis en de cultuur van Bonaire. Dagelijks komen (cruise)toeristen dit museum bezoeken. Onder het genot van lokaal drinken en eten worden deze toeristen verwelkomd en ter plekke wordt dan ook nog live muziek gemaakt. Een keer per maand wordt dit alles nog groter aangepakt met een cultuurmarkt. Op deze dag wordt het bijna een evenement met muziek, lokaal eten, souvenirs, workshops, plantjes, en ga zo maar door. Als je als toerist echt de cultuur van Bonaire wil proeven, is MdR de beste plek!

Naast het cultuurpark heeft MdR ook een leercentrum en dat is waar wij de afgelopen weken werkzaam voor zijn geweest. MdR biedt een lesprogramma, genaamd ‘Kunuku Lifestyle Challenge’, aan basisscholen aan. Kinderen tussen de 6 en 14 jaar kunnen hier aan meedoen met hun klas. Gedurende 8 weken krijgen de kinderen les over gezond eten, het zelf verbouwen en verzorgen van groenten en fruit en krijgen ze les in onderhandelen. Dit alles met het idee dat de kinderen zelf groente en fruit gaan verbouwen en dit op het eiland gaan verhandelen. Een groot probleem op Bonaire is namelijk de verkrijgbaarheid van lokale groenten en fruit.

Gedurende onze 15 weken stage, hebben wij een aantal werkzaamheden voor MdR uitgevoerd. Onze hoofdopdracht was om les 6, de les over onderhandelen, vorm te geven. Hierbij kregen wij de opdracht om een product te ontwikkelen dat de kinderen zelf kunnen maken met planten uit de tuin, dat niet eetbaar is en waar ze uiteindelijk een centje mee kunnen verdienen. Dit alles zou dan in les 6 aan bod komen in de vorm van een praktisch gedeelte en een theoretisch gedeelte. Voor deze les hebben wij zeep als product ontwikkeld, met aloë vera, basilicum en limoengras uit de tuin zijn wij aan de slag gegaan. Na een aantal keer oefenen, hadden we uiteindelijk een mooi zeepje ontwikkeld met ook nog eens een heerlijke geur. Vervolgens zijn wij ons op de verpakking gaan focussen. We hebben een etiket ontwikkeld met alle benodigde informatie erop en we hebben vervolgens een verpakking uitgekozen die de zeep goed zou beschermen, maar die er ook aantrekkelijk uit zag.

Uiteindelijk is dit hele proces in een les verwerkt en kregen de kinderen ook les over het onderhandelen op het moment dat de zeep al gemaakt is. Ze leerden alles over de kosten en over de verdiensten die ze hiermee kunnen krijgen.

Uiteindelijk zijn wij zelf met de kinderen op de markt gaan staan om de zeep écht te verkopen. Naast het verkopen van de zeep waren er ook plantjes, zaadjes en smoothies te verkrijgen. De smoothies werden ter plekke zelf gemaakt. Voorafgaand aan de markt hebben wij gebrainstormd over de stand en hoe we deze zouden gaan inrichten. Hierbij wilden wij inspelen op de wensen en behoeften van de bezoekers van MdR. Hiervoor is van te voren dus eerst vooronderzoek gedaan.

Uiteindelijk was de markt een groot succes. Gezondheid, het belang daarvan en de Kunuku Lifestyle Challenge zijn goed naar voren gekomen tijdens de markt en dat is natuurlijk heel positief.

Naast deze hoofdopdracht hebben wij ook veel kleine opdrachtjes uitgevoerd binnen het kader van ons vakgebied. Ook gaven wij wekelijks les aan de kinderen. Daarnaast worden er vanuit de minor zelf ook opdrachten gegeven om uit te voeren en te onderzoeken. Deze opdrachten liggen in het straatje van het vak Internationalisering dat wij in ons eerste en tweede jaar van de opleiding gekregen hebben. Cultuur, werken met cultuurverschillen en je eigen ‘cultuuridentiteit’ staan tijdens deze opdrachten centraal.

Pfoe, het is lastig om alles wat wij beleefd en meegemaakt hebben zo even in een blog te typen. Maar dit zijn de grote lijnen van onze werkzaamheden! Daarnaast hebben wij natuurlijk optimaal van het prachtige eiland en de warme temperaturen genoten, alle 133 dagen die wij hier mochten verblijven. Wij hebben de tijd van ons leven gehad en raden iedere student het aan om deze kans aan te grijpen. Wij hebben er enorm veel van geleerd en hadden dit allemaal voor geen goud willen missen!

Dus bij deze: heel veel plezier in het buitenland!