De media is het niet ontgaan, maar de regering daarentegen blijft stug bij haar standpunt en kijkt niet om naar ruim 20 duizend studenten die zich op 21 januari 2011 massaal verzameld hebben op het Malieveld in Den Haag. 370 miljoen bezuinigen op het hoger onderwijs en dat genadeloos. Het moet niet gekker worden. De maatregelen die ons nieuwe kabinet in petto heeft, waren voor mij reden genoeg om me te laten horen en dus besloot ik om samen met wat medestudenten op de trein te stappen, op weg naar Den Haag.
De treinreis
In Nijmegen was al duidelijk dat we niet de enigen zouden zijn. Een flinke groep studenten stond de trein naar Utrecht vol verwachting op te wachten. Wij hadden er zin in, maar de NS zat met een logistiek probleem. Voordat de trein op het perron klaarstond waren wij, een paar honderd studenten, al minstens 5 keer van perron gewisseld. Normaal gesproken zou dit behoorlijk irritant zijn, maar wij en de conducteurs konden er wel om lachen. Misschien dat er bij de NS eens een goede wiskundige moet solliciteren…
De trein naar Utrecht zat bomvol en de sfeer zat er lekker in. Er was veel rumoer en toen we op Utrecht aankwamen was het helemaal duidelijk dat er veel studenten de straat op zouden gaan. De trein die we daar moesten nemen bestond uit vier aan elkaar gekoppelde treinen en nog was er ruimte tekort. We moesten daarom, krapjes, schouder aan schouder staan, maar niets drukte de pret. Al staand hebben we wat spandoeken in elkaar geflanst, klaar om flink van ons te laten horen.
Hoezo rellen?
Een middag lang stonden we daar, gezellig tussen al die medestudenten, die net als wij gekomen waren om hun afkeer te laten blijken. In mijn ogen ging dit allemaal heel vreedzaam, totdat de demonstratie ten einde liep. Er werden aankondigingen gedaan, waarin gevraagd werd naar het Ministerie van Onderwijs te komen, om daar vervolgens flink rel te schoppen.
Kennelijk had dit een grotere impact op de media dan de demonstratie zelf, want de kranten stonden er vol mee. 400 lummels, die een beeld schetsen van een situatie dat in werkelijkheid heel anders was. Blegh!
…
Het eerste semester
Naast protesten, feestjes en andere vormen van vrijetijdsbesteding, bestaat er ook nog zoiets als studeren. En dit is ook niet geheel onbelangrijk, daarom wil ik jullie graag nog even de stand van zaken geven wat betreft mijn studie, Chemie.
Tijdens het eerste semester van een willekeurige opleiding aan de faculteit Techniek, vul je een belangrijk deel met praktijklessen, die ondersteund worden door de benodigde theorie. Deze praktijklessen zijn per opleiding verschillend (wat een toeval
) en worden op het HLO ingevuld met Chemische, Biochemische en Medische practica. Je maakt kennis met belangrijke technieken die je later ook nodig zult hebben in het bedrijfsleven. Achteraf schrijf je hier een meetrapport van en dit lever je in. Op deze manier leer je heel snel en heel efficiënt de basistechnieken op het lab kennen en beheersen. Ik moet zeggen dat de praktijk binnen de opleiding een flinke uitdaging is. Natuurlijk zit er wel eens een experiment bij waarvan je denkt, sjongejongejonge, maar uiteindelijk leer je er toch een hoop van. Je staat niet voor niets 10 uur per week op het lab
.
Dan nog even iets anders.
Het eerste semester is nu voorbij en dat betekent dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat je inmiddels de helft van je studiepunten binnen hebt, iets waar veel studenten veel moeite mee hebben. De uitstroom in de eerste twee jaar is namelijk 50%, een gigantisch percentage als je het mij vraagt en daarom is het des te leuker wanneer het je lukt om die studiepunten binnen te slepen. En! ik heb ze, God bless me
. Mhah… Eigenlijk moet ik toegeven dat het me best goed af ging, maar ja… Op naar het tweede semester!



