Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Conferentiebezoek Learning Technologies 2017, Londen: deel 2

8 februari 2017 door Petra Peeters

Petra Peeters is docent bij Opleidingskunde en bracht 1 en 2 februari een bezoek aan de conferentie Learning Technologies 2017 in Londen.

De tweede dag begint met keynote spreker Deborah Frances White, en het thema is story-telling. De keynotes hebben meestal een algemeen karakter en vaak een feelgood-element. Zo ook deze: Deborah vertelt warme verhalen en legt uit hoe verhalen werken. Een story is volgens haar ‘an event we can learn from’. Als we verveeld raken bij een verhaal komt dat meestal omdat we er niet van kunnen leren. Een reeks gebeurtenissen die wordt opgelepeld is geen story. Een serie PPTslides is geen story. Waar we als mensen naar op zoek zijn is een keten van oorzaak en gevolg: we stellen onszelf voortdurend de vraag ‘wat zou er nu gebeuren’? Dat triggert ons, en daarom eindigt elke aflevering van een serie met een cliffhanger die ons doet snakken naar een volgende aflevering. Als het ons als leerprofessionals lukt een verhaal te vertellen dat onze doelgroep aanspreekt, kunnen we hen veel beter boeien en bereiken. Ik realiseer me dat Joitske en ik dat blijkbaar geprobeerd hebben in ons E-book over Social Learning, oordeel zelf of het gelukt is. Als docent triggert het me wel om te proberen vaker in verhalen te gaan denken en presenteren.

De volgende sessie is die van Harold Jarche, die ik gisteren al de hand schudde. Hij is de geestelijk vader van het begrip Personal Knowledge Mastery (PKM). Zijn boodschap is dat het voor elke professional van groot belang is de eigen professionaliteit op te bouwen, uit te breiden en te delen. Wees je er van bewust dat je baan kan verdwijnen en denk na over hoe je up-to-date en zichtbaar kunt blijven zodat de kans op een soepele overstap naar een volgende baan of eigen bedrijf zo groot mogelijk wordt. Hij ademt daarbij waarden als zelfsturing, zelfbepaling en coöperatie. Hij vangt dit in het seek-sense-share model:

Seek: verzamel via je on- en offline netwerk informatie relevant voor waar jij aan werkt of wilt werken.

Sense: verwerk deze informatie: geef er betekenis aan, pas toe op jouw vraag, creëer iets nieuws.

Share: deel wat je hebt bedacht met de buitenwereld.

Hij is krachtig voorstander van het delen van ideeën en inzichten vanuit de gedachte dat hoe meer je geeft, hoe meer je terugkrijgt. Ook vergroot je er de kans op ‘serendipity’ (= toevallig iets bruikbaars vinden/tegenkomen, gelukkig toeval) mee.

Terwijl hij dit vertelt, zie ik een mailtje binnenkomen van een HAN-collega die ik niet ken. Hij heeft mijn blog over scrummen bij curriculumontwikkeling gelezen en linkt me nu met een Amerikaan die op dat onderwerp wil promoveren maar er geen literatuur over kan vinden. Ik bedank hem voor het leggen van de link en raad de Amerikaan, Clay, aan de blog te lezen met Google translate. Later op de dag mailt Clay mij. Zo linkt een blog die ik schreef als reflectiemiddel voor mezelf en communicatiemiddel met collega’s, me zomaar met iemand aan de andere kant van de wereld. Clay werkt er mogelijk mee verder en daar kan ik dan weer van leren.

Harold benadrukt het belang van sociale relaties bij met name het ontwikkelen van impliciete kennis (tacit knowledge). In dit model vat hij samen hoe op verschillende niveaus werken en leren vorm krijgen:

In Work Teams wordt doelgericht samengewerkt aan het komen tot producten die waarde toevoegen. Deelnemers delen complexe kennis en ervaring en er zijn sterke onderlinge banden. Voorbeeld: een team docenten dat een nieuw curriculum scrumt :-)

In Communities of Practice ontmoeten professionals elkaar op grond van gedeelde belangstelling voor een onderwerp. Kennis en ervaring worden uitgewisseld en er wordt geëxperimenteerd. Mensen vertrouwen erop dat ieders intentie is om te komen halen en brengen. Er is een mix van sociale relaties: sommige mensen ken je goed, anderen niet of nauwelijks. Voorbeeld: de Losmakers. CoP’s bewegen zich op het snijvlak van leren en werken.

Social networks zijn nog informeler. Hier maak je gebruik van en draag je aan bij als de gelegenheid zich toevallig voordoet. Deze gaan ver over professionele grenzen heen, de sociale relaties zijn zwak. Ze zijn een bron van diversiteit en nieuwe ideeën; hier ontmoeten gescheiden werelden elkaar en kunnen zij elkaars kennis mixen tot innovatieve ideeën. Voorbeeld: je ontmoet op een verjaardag een nichtje die diëtiste is en praat met haar over gedragsverandering, na het gesprek gaan jullie allebei met nieuwe ideeën weg.

Onder het motto ‘every model is wrong but some are useful’ heeft hij een model gemaakt waarin je kunt kijken waar je zelf zit als PKM-er. En waar je naar toe wilt natuurlijk. Hij geeft aan dat er universitaire opleidingen zijn die vanuit de PKM-gedachte zijn gaan werken, dat spreekt me zeer aan en daar wil ik ook wel mee experimenteren.

Later die dag spreek ik Harold in een besloten sessie en vraag ik hem hoe je mensen kunt leren te gaan PKM-en. Zijn antwoord is kort: via modelling, dus door het zelf te doen en op verzoek te laten zien hoe je dat doet. Vanuit mijn goede voorbeeld kunnen anderen er voor kiezen deze weg in te slaan. Of niet. In dit gesprek wordt duidelijk hoezeer hij werkt vanuit basiswaarden als democratie, zelfsturing en zelfbepaling. Mensen kunstjes leren of vertellen hoe de wereld in elkaar zit, past daar niet bij. Bijzonder om hem in dit gesprek wat beter te leren kennen en zijn authenticiteit te ervaren. We spreken over het mogelijke bezoek aan Opleidingskunde dat gisteren wat plompverloren gelanceerd werd. We spreken af dat we, via Jos Arets, contact hebben als Harold komend voorjaar in het land is, en dat we dan kijken of/hoe we een bezoek in kunnen passen. Fingers crossed!

De conferentie loopt tegen het einde, het laatste onderdeel op mijn lijstje is een besloten sessie met Clive Shepherd. Deze sessies worden georganiseerd door Towards Maturity. Deze non-profit-organisatie doet in Engeland veel (benchmark)research naar de inzet en effectiviteit van Learning Technology. Tijdens deze dagen leggen ze contact met Ank van SBO, als daar samenwerking uit resulteert wordt hun research mogelijk uitgebreid naar Nederland. Ook nu al is er op hun site veel (gratis) te halen.
Ik mag na vooraanmelding aansluiten bij hun gesprekken. Echt besloten zijn die niet, want aan een tafel op de beursvloer. Gelukkig zit de stand in een iets minder rumoerige hoek en loopt de beurs dit laatste uur langzaam leeg. Het blijft echter zaak met gespitste oren te luisteren. Clive herhaalt in grote lijnen het verhaal uit de sessie van gisteren. Hij benadrukt het belang van skills. Ik probeer met hem in gesprek te komen over het belang van de onderliggende waarden, vanuit het idee dat iemand pas skills zal willen opdoen als die in lijn zijn met onderliggende waarden. Ondanks verschillende pogingen daartoe van mij en tafelgenoot Rosanna, gaat Clive daar niet op in. Na het gesprek spreek ik hem aan om te vertellen dat zijn 4 responsibilities of the learning professional mede input hebben gevormd voor de beroepscode van de NVO2, dat doet hem zichtbaar deugd.

Het zit er op. We verzamelen ons voor een laatste drankje. Donald Taylor, de voorzitter, verlaat als een ware kapitein als laatste het schip, maar niet na een laatste hug. Met een plukje landgenoten worden we door de security vriendelijk doch dringend naar de uitgang gedreven. Op straat zoeken we met Tripadvisor een geschikt restaurant en vinden er eentje 532 meter verderop. Met z’n vieren eten we Thais en blikken we terug, de ‘social ties’ versterken zich nog wat verder.

Wat valt me op als ik terugkijk?

  • Ik heb dit jaar voor diepte in plaats van breedte gekozen: ik heb de sessie van Clive en Harold bijgewoond en hen gesproken. Dat betekent dat ik echt met hen heb kunnen connecten, dat voelt goed en maakt het makkelijk om in de toekomst in gesprek te gaan.
  • Het ging in de sessies die ik bezocht heb nauwelijks over tech en veel over het belang van vertrouwen en de kracht en sociale relaties bij leren. Dat ligt deels aan mijn keuzes, maar ook in de sessies die ik niet bezocht heb, ging het daar opvallend vaak over.
  • Veel sessies gingen in op het belang van ‘social learning’, het leren met en van elkaar, en wat er voor nodig is om dat te bewerkstelligen.
  • Het lijkt minder over technologie te gaan omdat het niet meer de vraag is of je die moet gebruiken. Als daar nog over wordt gesproken is de boodschap dat een L&D-er die niets met technologie heeft/doet de boot hopeloos gaat missen. De keuze voor tech is wel een laatste keuze: eerst doe je een stevige vraaganalyse, dan maak je een krachtig ontwerp en dan pas zoek je daar bruikbare technologie bij. Die omkering is wel een nieuwe ontwikkeling: technologie wordt nu, terecht volgens mij, een middel en geen doel. Dat zou je niet denken als je op de beurs rondloopt waar in tientallen stands tech wordt verkocht als oplossing voor al uw problemen…
  • Het valt niet mee om alle info in mijn eentje te sorteren en tot blogs te transformeren, met een collega gaat dat veel sneller en vrolijker. Ook kun je met z’n tweeën een bredere range van onderwerpen afdekken. Voor volgende keer: een duo weer!
  • Wat ik meeneem: de kracht en potentie van seek-sense-share. Ik denk dat het goed is daar werk van te blijven maken. Als eerste actie heb ik de collegaleercoaches van DTflex module 2 uitgenodigd te gaan bloggen over onze avonturen in die module, samen met studenten. Blij met hun positieve reactie, u hoort nog van ons :-)
  • Wat een bijzondere conferentie is dit, dankzij de ruimte die er is om in gesprek te gaan met de sprekers. Ik overwin mijn verlegenheid daarin steeds meer en voel hoe me dat voedt.

 

Wil je meer lezen of zien?

  • Joitske Hulsebosch, op 14 februari aanwezig in Studio L&D vanwege de Knowmad MOOC meetup, heeft een aantal liveblogs (dat is pas knap!) geschreven.
  • Bijna alle sessies op de conferentie zijn opgenomen en kun je over een paar weken terugkijken. Talloze sessies van afgelopen jaren zijn te bekijken via het YouTube kanaal van de conferentie.
  • Veel sprekers schreven een artikel voor het Inside Learning Technologies & Skills magazine. Marlo Kengen en ik zijn er trots op daar tussen te staan met twee artikelen over het ontwerpen (deel 1) en modereren (deel 2) van Social MOOCS.

website, facebook en twitter Opleidingskunde
Studio L&D

Share

Reacties

1 Reactie to “Conferentiebezoek Learning Technologies 2017, Londen: deel 2”

avatar Janita Moes schreef:

Dus Petra: volgend jaar zijn jij en Marlo daar sprekers? ;-) Dank voor je inspirerende blog! Leerzaam, ook voor het bouwen aan onze opleiding!

Reageer

*