Jurian is eerstejaars student Academische Pabo
Rust
Zo, rust. Totale stilte omringd mij terwijl ik rustig wakker wordt om half 10 in de ochtend. Ik loop rustig naar beneden, smeer uiterst kalm een boterhammetje en zet een lekker kopje koffie. In totale ontspanning sla ik m’n krantje open, lees rustig over allerlei problemen, crisissen en ongelukken en merk dat ik me daar nu even geen zorgen om kan maken. Ik ben begonnen aan mijn rustdagje.
Ik heb me ruim 4 weken uit de naad gewerkt om nog net op tijd allerlei werkstukken, documenten en lesvoorbereidingsmodellen af te krijgen en in te leveren. Ruim 4 weken vroeg opstaan en laat naar bed. Stressen, rennen, vallen, opstaan, feedback geven, hulp vragen, feedback verwerken, (beetje) hulp geven, een keertje uitgaan, lesgeven, cijfers omhoog praten en maar doorgaan.
Ik hoor sommige conservatieven wel eens zeuren over de studenten van tegenwoordig die niks meer doen en alsmaar op bed liggen terwijl de studieschuld maar oploopt (die volgens die conservatieven door de staat betaald word). Die goed verdienende, voornamelijk directeur zijnde conservatieven zouden eens 2 weekjes met mij mee moeten lopen om te kijken hoe snel ze batterij van de pacemaker moeten vervangen, misschien dat ze dan een meer neutraal standpunt kunnen innemen. Maar goed, vandaag niet. Vandaag had ik rust. Rust Kalmte en Sereniteit!… Heerlijk!







Reacties