Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Alle berichten over ‘Studiereis Turkije’

3 koekjes bij de Turkse thee

23 mei 2017 door Akash de Wit

Laura Hammink, derdejaarsstudent lerarenopleiding aardrijkskunde

Buddy’s for life
Dinsdag 25 april 2017

Daar stonden we dan. Dertien studenten van verschillende opleidingen van de HAN. We kenden elkaar nauwelijks. Klaar voor onze grote reis naar Turkije. Iedereen had er zin in, maar het was nog wel een beetje onwennig.

Later in de week konden veel van ons zich niet eens meer voorstellen dat we elkaar voor deze reis niet eens kenden. We waren een hele hechte groep geworden. Tijd om nog meer nieuwe mensen te leren kennen! Onze Turkse buddy’s. Veel van ons hadden al een klein beetje contact gehad voordat we naar Turkije vertrokken. Dat dit uit zou lopen tot zo’n sterke band had ik niet verwacht. Lees verder

Hoe is het nu in Turkije?

10 mei 2017 door Jansen Celine

Celine Jansen, 3e jaars student leraar biologie.

‘Waarom ga je naar Turkije toe, het is daar helemaal niet veilig.” Pas op en kom niet op drukken pleinen.” Ik hoop dat je veilig thuiskomt. ‘ Zomaar een greep uit dingen die mensen tegen mij hebben gezegd voor dat ik naar Turkije ging.

In Nederland horen we dagelijks verhalen via de media over de situatie in Turkije. Het algemene beeld dat ik van te voren kreeg. Het is chaotisch daar en gaat het wel goed komen met Turkije. Ik vroeg mij dus voor de reis ook af hoeveel je nu werkelijk meekreeg van de situatie daar.

Tijdens de eerste dag in Izmir hebben we een stadswandeling gemaakt. Wat mij heel erg opviel was dat er overal posters hangen van Ataturk. Ataturk is een belangrijk persoon in de Turkse geschiedenis en de turken zijn ook trots op hem. Aan het einde van onze wandeling kwamen we op het Konak Square. Onze docenten merkten op dat er hier vorig jaar nog 2 grote posters hingen van Ataturk. Deze waren nu of weggehaald of vervangen door een kleinere poster. Dit was opvallend. Dit is het enige wat wij hebben gezien als echte verandering.

Izmir was een drukke chaotische stad. Voordat ik naar Izmir ging dacht ik aan de vakantieresorts en zag ik dus een klein kust plaatsje voor me. Toen we met het vliegtuig over Izmir vlogen zag ik echter hoe groot het eigenlijk was. Izmir is een stad met 4 miljoen inwoners. Tijdens het referendum hebben ze voornamelijk nee gestemd. Izmir kan je qua sfeer het beste vergelijken met het Los Angeles van Turkije. Ze zijn erg westers. Dit komt ook omdat het een grote studenten stad is. Ik werd verast door de vriendelijkheid van de mensen, de relaxte sfeer. Om hier wat voorbeelden van te geven. Als je stil staat op de straat komt er iemand naar je toe en vraagt waar je heen moet. Ze wijzen je met allen liefde de weg. Ook de buddy’s waar we aan gekoppeld waren lieten ons met allen liefde de stad zien, gingen meerdere keren met ons uiteten en hebben ons met allen liefde ook bij hun thuis laten logeren.

Mijn conclusie: Ik heb me geen moment in Turkije onveilig gevoeld. Ik heb een toptijd gehad en zou het aan iedereen aanraden om ook deel te nemen aan deze mooie studiereis. Ik heb een ander gedeelte van Turkije gezien dan je normaal zou zien en dat maakte de reis ook veel interessanter.

Een onvergetelijke barst in mijn Nederlandse mentaliteit

10 mei 2017 door Akash de Wit

Thijme Sessink, derdejaars student, lerarenopleiding aardrijkskunde

We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen en weer doorgaan”. Dit zijn de in Nederland alom bekende woorden van Herman van Veen. Voor mij persoonlijk staat het voor de Nederlandse mindset. ‘Wij” leven in een maatschappij die vol zit met planning, structuur, orde en stiptheid. In mijn tiendaagse reis naar Izmir heb ik dit gevoel helemaal los kunnen laten. Was het dan een complete chaos? Nee, dat zeker niet. Hoe kan het dan dat ik niet het gevoel heb gehad dat ik in een volledig uitgestippeld plan was beland? Het antwoord op deze vraag is eenvoudig doch ingewikkeld. Ik probeer u in mijn blog een zo beeldend mogelijk antwoord te geven op deze vraag door een aantal voorbeelden te geven.

 

King of my Castle

Voor de reis begon hadden we een aantal bijeenkomsten ter voorbereiding van de reis. Het was een zeer gevarieerd gezelschap van Pabo-, ALPO- en ILS-studenten. Of zoals Johan Cruijff het in zijn beste dagen zou noemen ‘een los hoopje zand’. Tijdens de eerste bijeenkomst had ik nooit verwacht dat hier een enorm zandkasteel uit zou ontstaan. Een zandkasteel met prachtige Middeleeuwse torens en een enorme gracht ter bescherming van de koningen en koninginnen. Mijn ongelijk werd echter na circa vier uur in Izmir al bewezen. Het kasteel leek er direct te staan en niet om te kunnen worden geschopt door een pestkop op het strand. De kracht van onze groep bleek het hoofdingrediënt voor een geweldige tijd.

 

Haastige spoed is zelden goed

Iedereen werd gedurende de reis gekoppeld aan een buddy, of maat voor de Brabanders onder ons. Zij zouden ons de stad en het Turkse leven laten zien, maar buiten dit hebben zij mij lessen geleerd die ik in geen enkele schoolbank kan leren of in geen enkel boek kan vinden. “Leef met de dag” waren zijn laatste woorden voordat ik Izmir verliet. Ik snapte direct waar hij op doelde. Gedurende de dagen dat ik op pad was met mijn buddy en de rest van de groep spookte er constant door mijn hoofd “Waar gaan we nu heen en wat gaan we daarna doen?”. Dit duurde de hele dag. Aan het eind van de dag kwam er echter een ommekeer in mijn gedachten. Na een wandeling van 25 á 30 minuten kwamen we aan bij Karsiyaka. Honderden mensen verzamelden zich hier om de zonsondergang te bekijken.

Carpe Diem

Tijdens de wandeling naar het uitzichtpunt kwam het besef  dat haastige spoed niet altijd goed is binnen als een linkse directe van Rico Verhoeven. Waarom geniet ik thuis niet zo van wat ik heb? Al deze mensen genieten samen van de zonsondergang om de avond in te luiden. Hoe vaak komt het voor dat je in Nijmegen over de Waalkade loopt en iedereen gewoon zit te kijken naar de zonsondergang? Het is een moment dat voor mij zo uniek is dat, terwijl ik dit schrijf, ik aan de Waalkade zit. Waarom zou ik daar in vredesnaam gaan zitten? Het antwoord op die vraag even duidelijk als vaag. Om te ontsnappen aan de keiharde Nederlandse realiteit en voor even terug te zijn in Izmir, de stad waar men nog echt ‘de dag plukt’. Een studiereis levert naast kennis en informatie nog veel meer op. Kijk verder dan je agenda of planning en geniet van alle mensen om je heen!