In mijn vorige blog beschreef ik hoe ik zo vreesde voor de buitenlandstage, hoe ik dacht dat het zou worden, hoe ik het hier vind en hoe het campus leven in Wales bevalt.
Deze blog heeft nog steeds met diezelfde buitenlandstage te maken… maar toch een tikkeltje anders!
De huidige tweedejaars van de lerarenopleiding Engels hebben recentelijk hun voorlopige keuze voor hun minor in het buitenland moeten inleveren. Bij het maken van die keuze komen allerlei vragen op, zoals: “Waar wil ik heen?”, “Met wie wil ik op buitenlandstage?”, “Ga ik dat financieel allemaal wel redden?” …etc. Het is een lange lijst, maar niks overbodigs om dus niet over na te denken.









Reacties