Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Ik verslaafd aan facebook?!

21 september 2012 door Mirna

Mirna is vierdejaars student Pabo Nijmegen

Het was begin dit schooljaar dat ik in gesprek ging met mijn nieuwe studieloopbaanbegelei-der. We zouden kijken naar het digitaal portfolio van mijn klasgenoot.

Aan het eind van het gesprek kwamen we over het onderwerp Facebook en studieontwijkend gedrag. We hadden al vastgesteld dat Facebook een flinke afleiding was voor veel studenten. Laat staan wanneer je je eindportfolio aan het typen bent.

“Ach, ik ben hartstikke verslaafd aan Facebook. Of nou, nee ik denk het niet…”
Toen ik dit vertelde besloot mijn studieloopbaanbegeleider een weddenschap met me aan te gaan. De enige reactie die ze hierop gaf was: ‘wedje leggen?’. Ik houd wel van een uitdaging en ben hem dus aangegaan. De afspraak was dat zodra ik klaar was met mijn stage, die nog ongeveer twee weken zou duren, ik bij haar langs zou komen. Dan zouden we concrete afspraken maken en kijken welke beloning we aan ‘het niet op Facebook gaan’ zouden koppelen.

‘Dag lieve juf Mirna!’
Op woensdag 5 september was mijn laatste stagedag bij de kleuters op de Sterredans in Nijmegen. Ik heb er een super tijd gehad en genoten van ieder momentje en van iedere kleuter. Wat zijn jonge kinderen toch een geweldige doelgroep om mee te werken!

Maar ja, mijn laatste stagedag, betekende ook mijn laatste Facebookdag. Gauw heb ik mijn beoordeling nog ‘gepost’ en alle reacties gelezen. Donderdagochtend heb ik nog gauw ‘Bye facebook’ gepost, want zo wisten de Amerikanen van mijn minor ook dat ik even op non-actief stond met facebook.

Ik ben naar het kamertje van mijn studieloopbaanbegeleider gelopen en ze moest lachen. Ze zei: ‘Ja, is het zo ver?’ We hebben de afspraak gemaakt dat ik twee weken lang niet op Facebook mocht. Als het me zou lukken kreeg ik een wijntje in de pub en feedback op mijn eindportfolio. Ik vond het een prima deal, want ik deed het niet voor de beloning maar meer voor de uitdaging. Ze kon me niet controleren dus ik moest heel eerlijk tegen haar zijn. Gelukkig had ik genoeg vrienden en collega’s die niet geloofden dat ik het zou kunnen en die me dus akelig goed in de gaten zouden houden.

Twee weken geen facebook, maar wel 6 dagen in de week vrij…. En nu?
Tja, ik ging naar het studiecentrum en in plaats van Facebook te openen moest ik maar… ja, wat moest ik? Ik had niks anders te bekijken, dus opende ik mijn digitaal portfolio maar. Nog nooit in mijn leven had ik zo snel mijn digitaal portfolio geopend.

Voor een verslag wilde ik een plaatje bij Google hebben. Ik open Google Chrome, klik automatisch op een icoontje bij mijn tabblad. Kijk wat dromerig rond. Kijk naar het scherm en schrik me kapot! Had ik Facebook toch automatisch geopend! Gauw klikte ik hem weg, dat was niet de bedoeling!

Ik heb mijn studieloopbaanbegeleider braaf meteen gemaild en ook dat het zo moeilijk was. Nu al! Die dag had ik veel momenten waarbij ik dacht ‘als ik hem nu toch eens kon openen’…

Mijn ochtendritueel is ook helemaal veranderd. Normaal werd ik wakker, keek een ronde RTL-nieuws en startte mijn laptop op om even te kijken wat de Amerikanen allemaal uitgespookt hadden die nacht (voor hun ‘die avond’). Maar nu kon dat niet en wat moest ik anders doen op mijn laptop? Ik had deze ochtend gewoon 15 minuten over!

Ups en downs
Ik heb momenten dat ik er helemaal geen last van heb. Als ik op de laptop zit, is het voornamelijk voor school. Ik ben veel minder afgeleid door Facebook en dat brengt wel enige rust met zich mee.

Ik, met een concentratie van een goudvis, die gewoon een uur lang achter elkaar kon typen en werken. Dat is wel een wonder. Maar ik heb ook een erg down-moment gehad. Halverwege de eerste week waren er familie-omstandigheden. Mijn opa lag/ligt heel slecht en ik kon me niet concentreren op mijn digitaal portfolio. Dan is het kijken in andermans levens heel fijn. Gewoon scrollen op Facebook en niet over je eigen problemen nadenken.

Maar helaas, voor mij werkte dit niet zo. Ik vond dat lastig en tot overmaat van ramp krijg ik nu na een week bijna iedere dag een mail van Facebook: ‘De volgende berichten staan voor u klaar:’. Maar ik kan net niet lezen welke berichten en van wie. Ik kan het mailtje openen, maar dat vind ik weer vals spelen. Dus ik heb het mailtje inmiddels al drie keer braaf weg geklikt.

Donderdag, de verlossing!
Donderdag is de dag dat ik weer ‘Facebooken’ mag! Ik heb hier wel veel van geleerd. Hoe een website je verslaving kan worden. Hoe het je in z’n macht houdt. Iets wat je eigenlijk helemaal niet wilt.

Ik ben geen voorstander van het volledig verwijderen van Facebook, want het is ook een communicatiemiddel. Ik kon bijvoorbeeld niet doorgeven dat ik toch wel op een feestje kwam of doorgeven wanneer ik kan eten met vriendinnen. Ook het contact met mensen van vroeger en met vrienden en kennissen uit Amerika mis ik.

Wat ik wel vind is dat ik Facebook minder moet gaan openen. Eens per dag is genoeg en als het echt nodig is.
Maar ja, dat vind ik nu… vind ik dat over een jaar ook nog?!

Who knows…

Voor nu beste studieloopbaanbegeleider… Het lijkt het erop dat ik de weddenschap ga winnen…

Reacties

4 Reacties to “Ik verslaafd aan facebook?!”

avatar Els schreef:

Mirna, op naar nog een week. Goed hoor! En je kunt ook op andere manieren laten weten dat je toch naar een feestje komt. Bijvoorbeeld gewoon verschijnen.
succes

avatar Ingrid schreef:

Hai Mirna,

Hartstikke goed van je hoor. En ik vind het een erg leuk geschreven verhaal. Grappig.

groetjes Ingrid v. O

avatar Mirna schreef:

Leuk deze reacties.
En Els, zo heb ik het feestjes probleem ook opgelost ;)
Ik was er gewoon, surprise! :D

En even een rectificatie… Els van Wezel is mijn studieloopbaanbegeleider niet meer ;)

avatar Mickey schreef:

Een trotse moeder, maar dat wist je al!
xxx