Social media
Ik werk al zo’n 5 jaar met social media en zet van alles in. Zoals YouTube, Flickr, Twitter, Facebook, LinkedIn, Friendfeed, SlideShare, Hyves et cetera. Als platform, of vehicle zo je wilt, gebruik ik een weblog: HANs on Experience. Die bestaat dus ook al zo lang. Momenteel zet ik die nieuwe media in bij de Faculteit Techniek, met als doel de verleiding van techniek in beeld te brengen en te communiceren.
Verbinding leggen
Door het filmen van studentenprojecten, evenementen, initiatieven, experimenten enzovoort, en deze te plaatsen op YouTube en op mijn weblog, heb ik de mogelijkheid verbindingen te leggen met geïnteresseerden. Niet door ze een mail te sturen met een nieuw filmpje, want dat wordt vaak als spam ervaren in een overvolle mailbox, maar door gevonden te kunnen worden. Van push naar pull dus. Je content moet vindbaar zijn en deelbaar. En nieuwe media zijn daar bij uitstek geschikt voor. Tik mijn naam maar eens in in Google en je ziet wat het resultaat is, ofwel personal branding. En met personal branding geef je ook inhoud aan het merk waarmee je je verbonden voelt, in mijn geval dus de HAN en dan met name HAN Techniek. Lees dit interview met mij maar eens, dat in Amerika verscheen over personal branding, en zie hoeveel reacties het heeft opgeleverd. Mensen horen je verhaal graag als het oprecht en authentiek is.
Social Marketing Compass
Dynamische en interactieve content
Het is dus niet verwonderlijk dat je me veel tegenkomt als je googlet op bepaalde items die relevant zijn voor of bij HAN Techniek. Afgelopen jaar had ik op alle voor HAN Techniek relevante content die ik gepubliceerd heb (foto’s, video’s, blogberichten, presentaties, documenten) meer dan 500.000 bezoekers. Dat zijn mensen die deze content gevonden hebben. En vaak is die content meer dan alleen een stuk tekst. In veel gevallen zijn het dus video’s en dergelijke. Dynamische en interactieve content. Interactief omdat mensen op die content kunnen reageren. Je start dus ook een dialoog met nieuwe media. Je stelt je open voor feedback. Ook weer van push naar pull dus.
The Social Influence Timeline
Wie zit daar nu op te wachten?
Vaak krijg ik te horen: ‘Maar Hans wie zit daar nu op te wachten?’ Men heeft het dan over die content (foto’s, presentaties et cetera). Maar daarbij nemen we degene die op zoek is naar informatie niet serieus. Laat hem of haar zelf bepalen waar ie op zit te wachten. Dus zet zoveel mogelijk online, want alles voegt iets toe aan je brand, je reputatie, je betrouwbaarheid en zo verder. Het vindt zijn weg naar diegene die ernaar zoekt. En omdat de hele wereld je speelveld is, zijn er altijd mensen geïnteresseerd in je content. Kijk maar naar Amazon of Marktplaats.
Door te delen vallen je dingen toe
Doordat je content deelt, ga je ook deel uitmaken van diverse ‘zwermen’: groepen met gelijke interesses of expertises. En als je daar dan actief in wordt, krijg je verbinding met voor jou relevante mensen. Maar ook hier geldt weer het omkeringsmechanisme: ga eerst iets brengen en niet halen. Pas wanneer je deelt, gaat het mechanisme voor je werken en krijg je (vaak uit onverwachte hoek en op onverwachte momenten) datgene waarop je zit te wachten. Het valt je dus toe (toeval).
Spectrum Friendship
Authenticiteit is goed voor je reputatie
Met die intentie bouw je aan de reputatie van jezelf en kantel je je expertise naar buiten. Door de verbinding aan te gaan haal je anderen naar binnen. Daarmee doe je dus wel degelijk aan marketing. Immers, je expertise wordt bekend en je stijgt in aanzien, je reputatie verbetert en je wordt ge-/herkend. Mensen doen graag zaken met mensen. Dus als je jezelf authentiek inbrengt, dus gewoon zoals je bent, geef je anderen de gelegenheid jou te leren kennen en te bepalen of je betrouwbaar bent.
Kernwaarden HAN uitdragen
Ik merk dagelijks dat wat ik online doe, een bijdrage levert aan het zichtbaar maken van HAN Techniek en vooral de mensen die er studeren en werken. Ik hoor vaak dat buitenstaanders via mij in de keuken van de HAN mogen en kunnen kijken en dat ze dat prettig vinden, omdat het echter is, geen marketingverhaal. Dat is wat mensen willen. Ze willen mensen zien en alledaagse dingen. Authentiek. En via de nieuwe media in te zetten verbind ik ze met de HAN. En zo doe ik dus aan external branding en draag ik de kernwaarden van de HAN uit: nieuwsgierig, trots, loyaal, verbonden en talent.
Internal branding
Daarnaast leveren mijn weblog en de inzet van nieuwe media ook een bijdrage aan internal branding. Immers, veel mensen maken via hetgeen ik online doe kennis met deze nieuwe manier van werken, communiceren, connecten en delen. Steeds meer mensen vind ik op Twitter en Yammer. Er komen meer HAN-blogs. Ik signaleer meer mensen met videocameraatjes en een fototoestel. Op de HAN Techniek-site wordt gelinkt naar de video’s en foto’s. Collega’s sturen links van evenementen door naar hun netwerk, studenten plakken de filmpjes als gadget in hun Hyves en aankondigingen van bijvoorbeeld seminars worden via nieuwe media ‘gezaaid’. Want dat is eigenlijk wat je doet met nieuwe media: je zaait (je expertise, je event, je project). Door te zaaien (te geven) bied je anderen de gelegenheid aan te haken of er verder op door te bouwen (gestapelde kennis).
De HAN geeft me die ruimte
En denk nu niet: wie zit er nu op te wachten. Ik bereik dagelijks via mijn weblog 1500 unieke bezoekers, heb 1160 abonnees op mijn weblog, 1290 twittervolgers enzovoort. Bekijk de statistieken van vorig jaar maar eens. En die bezoekers zijn consultants, docenten, (aankomende) studenten, marketeers, medewerkers van ministeries, bedrijven et cetera. Allemaal mensen die dus geïnteresseerd zijn in wat ik met ze deel. En in mijn geval is dat veel over de HAN. Eigenlijk is het dus free publicity. Maar bedenk: het is geen push, geen marketing of verkoop. Maar vanuit je eigen passie, expertise en authenticiteit start je een dialoog, (co)creëer je. Je zoekt dus de creatieve ruimte op in voor jou relevante zwermen. En ik geniet daar elke dag van. De HAN geeft me die ruimte!
Tags: authenticiteit, delen, external branding, internal branding, Personal branding, Social media
Loading ...
Bedrijven en Instituten moeten dit soort initiatieven koesteren naar mijn mening! Deze ambassadeurs creëren (ongemerkt) een hoop goodwill. Door een kijkje in de “keuken” te bieden krijgt de organisatie een sociaal en menselijk gezicht. Dat is trendy, een nieuwe manier van werven zonder te pushen. Kortom het werkt en is een voorbeeld voor anderen.
Je zou het ’social communication’ kunnen noemen met vanuit de bedrijfsstrategie een krachtig empowerment van de medewerker. Op zoek naar meer ‘opinionleaders’ in de organisatie zou ik zeggen en faciliteer hen met blogs etc.. Betekent wel dat de rol van de communicatieprofessional verandert: van gatekeeper naar gatewatcher! Kunnen we dat aan?
Ik denk dat het zelfs verder gaat. De communicatieprofessional zal zelf mee gaan doen aan social communication. En hij/zij kan ook opinionleader worden op het vakgebied.
Veder zal de bedrijfsstrategie gevoed gaan worden door de empowerde medewerker. Als het andersom gaat kan men een beknelling (gaan) ervaren en tegen grenzen aan gaan lopen. Het is de kunst de bedrijfsstrategie dan aan te passen/mee te laten groeien met de groei van de professionals ofwel de professionele ruimte die er is vertalen naar de bedrijfsstrategie en niet (alleen maar) andersom. We zijn te lang gewend om top down te denken en voor de professional te verzinnen hoe het kan en moet en welke richting het op gaat. Maar de nieuwe professional weet zelf de richting te geven aan zijn groei, al lerend. De kunst van het bedrijf is het om een collectieve ambitie te (h)erkennen, te stimuleren en te laten groeien ofwel van onderaf te faciliteren. Dienend leiderschap dus.
Daarnaast is het zo dat een (bedrijfs)strategie opgemaakt wordt om richting te geven ofwel controle te hebben over de richting. Maar we gaan de controle juist los laten. We gaan van sociale regelgeving naar communicatieve zelfsturing en zitten nu in de Tussentijd. Met de turbulentie die daar bij hoort. We weten nog niet hoe het anders kan/moet omdat we de woorden er nog niet voor hebben. Maar dat is niet erg want als we de controle los durven te laten, komt de creativiteit juist boven/los. Want o.a. die controlemode heeft ons gebracht waar we nu staan en dat is nu niet echt de oplossing voor allerlei problemen. Zie de financiele crisis, de samenwerkingsverbanden tussen landen op basis van oorlog, het recht van de sterkste en het economisch exploiteren van deze aardbol.
Maar we leren bij. De EU is het eerste samenwerkingsverband op basis van vrede ipv oorlog, io basis van diversiteit ipv homogeniteit. Daar gaan we dus al uit de controlemode.
Dus: durf los te laten, buiten grenzen te gaan, je vrij te voelen. Dit alles wel in communicatie en feedback met je omgeving. De creatieve mens breekt langzaam los.
Ik kan het verhaal van Hans bevestigen. Sinds hij blogt over onze faculteit techniek is er een enorme dynamiek op gang gekomen. We hadden een probleem om de prachtige projecten die bij onze faculteit uitgevoerd worden, zichtbaar te maken. In eerste instantie reageerden mensen wat terughoudend. Maar toen de eerste filmpjes van projecten uit het onderwijs op de blog kwamen bleek dat studenten en docenten ontzettende trots waren op wat ze deden en dat kunnen ze op deze wijze laten zien. De blog van Hans heeft echt een sneeuwbaleffect. Nog nooit hebben we bij ons techniek zo zichtbaar kunnen maken.
[...] me gisteravond een mail met een link naar zijn blogposting over techniek bij de HAN op de hanblog internal branding. Het succesverhaal over het zichtbaar maken van techniek op hansonexperience. Ik had het initiatief [...]
Ik heb afgelopen week een training social media bijgewoond die gegeven werd aan mijn ‘offline’ collega’s en stond versteld van de reacties uit die hoek, oa die Hans ook beschrijft in zijn blog: “Maar Hans wie zit daar nu op te wachten?”. Heel erg vastgeroest en geen enkel idee van het bestaan en werking van social media… Laat staan van de kansen die deze opleveren; die worden als bedreiging gezien. Kortom: nog veel uitdaging intern om die top down strategie om te zetten naar bottom up. Ik las reactie Hans Mestrum ook met veel geknik; het is een hele andere benadering die door een summier groepje mensen een steeds actievere rol krijgt die de rest moet gaan overtuigen van het kansen van en met social media. Interessant!!!!
Vind het een erg goed stuk. Graag wil ik aan het begrip authenticiteit toevoegen, dat als ik merk dat er een 9-5×5 loketgedachte achter zit ik meestal direct blokkeer, het niet authentiek vindt. Op een of andere manier heeft de smartphone hier meer aan bijgedragen dan velen beseffen, 2009 is echt beslissend geweest. Mobiele randapparaten vergen dat we moeten omdenken in andere communicatiekanalen en het einde is nog niet in zicht en in een steeds rapper tempo. Ontkennen is niet meer mogelijk, dus..meedoen
Wie ziet daar nu op te wachten? Mijn inziens is dat wel een vraag waar je antwoord op wil hebben voordat je deelt. Tenminste vanuit het oogpunt: wie kan ik hiermee verder helpen, help ik hier uberhaupt wel mee of is het waste of webspace. Uiteraard kan je niet alles voorzien en zit juist de schoonheid in unintended uses en onvoorziene doelgroepen, maar ik persoonlijk vind het wel altijd goed om na te denken of iets wel waarde toevoegt.
Daarnaast geloof ik niet dat je door alleen maar te delen je uiteindelijk deel uit gaat maken van een groep. Je kan opgemerkt worden door een groe door hetgeen wat je deelt, maar zoals je aangeeft moet je ook participeren om uiteindelijk deel te worden van een groep. Ik denk zelf dat het makkelijk is om deel te worden een groep is om juist heel specifiek en expliciet met een groep te delen, dus zelf een poging te doen om een relatie te ontwikkelen in plaats van te wachten totdat iemand je opmerkt. Mijn ervaring is dat dat meer succes heeft en in een aantal gevallen ook erg gewaardeerd werd :).
Duidelijk verhaal!
Je noemt personal branding. In een discussie hierover merkte laatst iemand op: ‘is branding niet ‘n marketinginstrument? Gaat markting niet over behoeftebevrediging? Wiens behoeften bevredigt personal branding?’ Deze -enigszins rethorische vraag- impliceert dat personal branding een vorm van zelfbevrediging is. Ik stelde daar tegenover dat het vooral een instrument is om te laten zien wat je als persoon voor anderen kunt betekenen. Maar deze blogpost van Hans laat zien dat het ook inhoud geeft aan het merk waarmee je je verbonden voelt.
Over authenticiteit: we laten ons het liefst van de meest rooskleurige kant zien, maar ook de filmpjes waarop studenten een beetje stuntelig een presentatie houden dragen bij aan de geloofwaardigheid en daarmee aan de verbondenheid.
We laten de sluier van mooie (pr-)praatjes achter ons en concentreren ons op een authentieke boodschap. De HAN zet de neuzen de goede richting op.
Dat zie je bijvoorbeeld aan zo’n blog als dit, waar een ‘marketingafdeling’ zich kwetsbaar durft op te stellen en zich open stelt voor dialoog en co-creatie. Een aantal jaren geleden was dit vloeken in de kerk geweest! Chapeau!
“Maar vanuit je eigen passie, expertise en authenticiteit start je een dialoog, (co-)creëer je. Je zoekt dus de creatieve ruimte op in voor jou relevante zwermen. En ik geniet daar elke dag van. De HAN geeft me die ruimte!”
Binnen de HAN worden op dit moment rondetafelgesprekken gehouden over het creëren van professionele ruimte voor docenten. Kernvraag: Hoe kan de betrokkenheid van docenten worden vergroot bij besluiten die raken aan de professionele ruimte in het onderwijs?
Die professionele ruimte wordt mij als docent ook wel héél letterlijk gegund en daar ben ik de HAN en mijn leidinggevenden héél erg dankbaar voor.
Momenteel zit ik in een pand ‘buiten school’, aan de Vossenstraat 10 in Arnhem. Ik wil echt graag dichter in de maatschappij kunnen staan met mijn studenten. Hierdoor ontstaat meer interactie, meer betrokkenheid, al is het alleen maar omdat ik zélf het idee heb dat ik op zo’n plek beter, authentieker, met nog meer passie mijn expertise kan inzetten en studenten nog beter kan coachen. En me meer student voelen onder studenten. Een leven lang leren, dat is wat ik daarmee wil uitdragen.
Tot voor kort stond bij branding vooral het logo van de organisatie centraal. Mede onder invloed van social media (of breder: connectivity) verschuift de nadruk steeds meer naar het individu. We zijn steeds minder geinteresseerd in de vaak onpersoonlijke generieke corporate corporate communicatie; we willen echte verhalen en ervaringen horen. En die kunnen alleen geleverd worden door mensen van vlees en bloed. Dit klinkt prachtig, maar leidt in veel organisaties nog tot veel ophef.
Want wie zijn dan die ’spokes men and women’? En vooral: hoe houden we daar dan controle over? Mijn eigen beeld van steeds meer bedrijven wordt vooral gevormd door de medewerkers ervan die ik volg via verschillende social media. Zijn zij dan representatief voor de gehele organisatie? Waarschijnlijk niet, toch bepalen ze steeds meer het beeld. Vaak zonder zich al te veel te voegen in bestaande structuren en richtlijnen. De clash met afdelingen interne- en externe communicatie, marketing en voorlichting is daardoor vaak aan de orde van de dag.
Als je het nog wat verder doortrekt zou je een verbinding kunnen maken met de typische Nederlandse volksaard: “steek vooral niet je hoofd boven het maaiveld uit”. Het corporate merk is het belangrijkste en daar dien je je als medewerker onder te voegen, lijkt toc vaak het credo. Dan ‘op eigen houtje’ gaan Twitteren, bloggen, etc. wordt dan al snel als onwenselijke ijdeltutterij gezien.
Het is dan ook zeer lovend wanneer een organisatie zoals de HAN juist wel hun medewerkers een zeer nadrukkelijk podium geeft en het bijbehorende vertrouwen. Internal & external branding door kennis te verzamelen, verrijken en vervolgens te delen. Zelfs als dat dus tot een impliciete kanteling in het (informele) leiderschap leidt.
Alleeen het feit al dat ik me hier mag aanmelden onder mijn artiestennaam Denkbeeldhouwer is een hele opluchting :-)
Ik zie uit naar jouw blogposting Guido ;-) Een-twee-tien?
Beste Hans,
Laat ik beginnen om te zeggen dat ik het geweldig vind wat je doet, als persoon en voor de HAN. Het is een hele verstandige move van techniek geweest om (je) deze ruimte te bieden.
Ik onderschrijf je opmerkingen dat authenticiteit herkend en erkend wordt. Marketing die geen marketing is. De HAN moet dit koesteren.
Ik ben zelf een beetje actief in deze wereld en merk nog vaak dat collega’s aarzelen om te participeren omdat ze niet goed uit de voeten kunnen met/een spanning voelen tussen personal branding en de branding van de organisatie. In het kort: ik heb een mening, ik werk bij een organisatie, dus als ik mijn mening verkondig, verkondig ik deze dan namens de organisatie? Ik heb hier zelf minder moeite mee. Zolang je als professional functioneert, ben je in staat om hiermee te ’spelen’.
Ter afsluiting heb ik nog wel een punt van kritiek op je bijdrage (en dat heb ik al eens eerder aangegeven). Ik mis in het verhaal de koppeling met het onderwijs. Het is mooi dat je de faculteit Techniek binnen en buiten op de kaart zet, maar is helder te maken wat het effect op de kwaliteit van het onderwijs is? Dat is tenslotte waar we het uiteindelijk voor doen, toch?
Mooi verhaal Hans, ook ik signaleer het naar elkaar toegroeien van externe en interne branding en de personal branding van professionals binnen organisatie. Als aanvulling heb ik nog dat mensen vaak onbewust zijn van de ‘luister’ kansen die er zijn, om te volgen wat er om hen heen gebeurt. ‘What’s happening?’ en wat doe je daar vervolgens mee. Hoe laat je weten dat je iets wat relevant is voor jou of voor je organisatie hebt opgemerkt? Je hebt 1500 bezoekers op je weblog, hoe veel daarvan laten dat ook aan je weten? En dat zelfde geldt natuurlijk andersom. De kansen die er momenteel voor professionals zijn om namens zichzelf en hun werkgever de conversatie aan te gaan zijn het ultieme middel om alle vormen van branding vorm te geven.
[...] Han’s on Experience: internal en external branding komen samen Hans Mestrum (420) Share [...]
Interessant artikel op Frankwatching “Het einde van het controletijdperk” met een quote die de visie van Hans ondersschrijft.
“Sommige organisaties kunnen zich met heel veel moeite en vaak tegen hoge (juridische) kosten nog wel permitteren om binnen en buiten strikt gescheiden te houden, maar voor de meeste organisaties ligt het voor de hand om te gaan werken om binnen en buiten met elkaar in evenwicht te brengen. Dat je het verschil tussen externe en interne communicatie zoveel mogelijk laat vervallen, dat je je realiseert dat je misschien wel eigenaar bent van je Trademark, maar dat je niet de eigenaar bent van je merk, van de verhalen die klanten en medewerkers met elkaar delen en maken wie je bent.’”
http://www.frankwatching.com/archive/2010/05/17/het-einde-van-het-controletijdperk/
[...] Video- en fotoblog, audio ( iPadio). Zie hier een mooi voorbeeld van gebruik van sociale media over het pact ‘Baanzekerheid voor studenten ICT/Techniek’ dat de HAN gisteren met het bedrijfsleven sloot. Blogger Hans Mestrum (HAN’s on Experience) laat zien hoe snel en overtuigend web 2.0 ingezet kan worden. Een mooi voorbeeld van hoe interne en externe communicatie samen komen. [...]