HAN

Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Massive Open Online Courses: iets voor de HAN?

26 november 2012 door Niels Maes

Anderhalve week geleden heb ik tijdens de SURF Onderwijsdagen een informatiesessie bijgewoond over Moocs door Robert Schuwer van de Open Universiteit. Mooc is een afkorting van Massive Open Online Course. Dat zijn open, op internet, toegankelijke cursussen waarvoor iedereen over de gehele wereld zich kan inschrijven. Zie het filmpje hieronder voor meer informatie.

YouTube Preview Image

Grote Amerikaanse universiteiten bieden Moocs aan, vaak verenigd in organisaties zoals Coursera en Edx. Er zijn ook particuliere initiatieven zoals Udacity en Kahn Academy. Deze Moocs trekken vaak duizenden tot tienduizenden deelnemers. Ook in Nederland zijn universiteiten geïnteresseerd in het aanbieden van Moocs.

De Universiteit van Leiden bijvoorbeeld wil Moocs gaan aanbieden via Coursera. Deelname aan een Mooc vergt een sterke mate van zelfdiscipline. Na succesvolle deelname kan een certificaat worden verstrekt of krijgt de deelnemer zogenaamde badges toegewezen. Hoewel deelname vrijwel altijd gratis is, zijn er soms wel kosten verbonden aan het verkrijgen van het certificaat of badge.

Moocs verschillen qua (didactische) opzet, aldus Schuwer:

  • xMoocs gaan uit van een “teacher centered model” en draaien feitelijk om traditioneel online afstandsonderwijs.
  • cMoocs gaan uit van sociaal constructivistisch / connectivistisch model waarin studenten zelf hun leren moeten organiseren oa door samenwerking te zoeken met medestudenten.
  • mMoocs combineren aspecten van beide in zich.

 

Schuwer had zelf een xMooc gevolgd via Coursera. Bij het inschrijven moest hij een verklaring tekenen om op eerlijke en fatsoenlijke wijze aan de cursus te zullen deelnemen. Het stramien binnen de Mooc is vaak strak: huiswerkopgaven moesten op tijd worden ingeleverd, deadlines zijn deadlines. Er zijn geen herkansingen. De uitval binnen een Mooc is hoog. Participeren in de Mooc betekende voor Schuwer veel zelfstudie, bekijken van online videocolleges en maken van huiswerkopgaven en online toetsen. De feedback die hij terugkreeg op de toetsen, beoordeelde hij als nogal mager.  In het Coursera platform zit ook een peer review mogelijkheid waarmee studenten elkaar kunnen beoordelen of feedback geven.

Als kritiek op Moocs wees Schuwer oa op het hoge uitvalpercentage, het vaak weinig didactisch vernieuwende karakter van de Mooc (hoorcollegemodel) en het feit dat het leermateriaal niet altijd even goed is.  Anderzijds is hij zich er ook van bewust dat Moocs kansen kunnen bieden en vragen oproepen voor instellingen om te beantwoorden, zoals: Als je als instelling nadenkt over het inzetten van Moocs, wat wil je daar dan mee bereiken? En op welke doelgroep en markt richt je je? Wil je het inzetten binnen je eigen studieprogramma’s of meer als instrument voor voorselectie? Wat betreft Moocs ligt de uitdaging nog in het zoeken van een goed verdienmodel. Schuwer stelde ook de vraag hoe bedrijven op Moocs en de certificaten die daarbinnen worden gehaald gaan reageren. Als deze certificaten een waarde gaan krijgen in het bedrijfsleven, wat betekent dat dan voor  de instellingen voor Hoger Onderwijs.

Uiteindelijk concludeerde Schuwer dat het volgen van moocs niet zijn ding is. Je moet er wel de persoon voor zijn en een behoorlijke mate van zelfsturing aankunnen.

Vanuit het HANICTO team:
Mijn indruk is dat  veel Moocs met name zijn geïnitieerd vanuit marketing perspectief; het aantrekken van studenten en wellicht ook het verdienen aan certificering. Veelal gaat het om introductory courses. Terecht stelt schuwer de vraag wat het verdienmodel achter moocs is. Dat weet ik zelf ook niet.

De Moocs die duizenden tot tienduizenden deelnemers trekken zijn vaak gelieerd aan gerenommeerde Amerikaanse universiteiten. Hun reputatie werkt als magneet voor mensen over de hele wereld. Hoe mooi is het om een certificaat te krijgen van Stanford of MIT. Nederlandse aanbieders zullen dit soort aantallen niet halen, verwacht ik. Ik vraag me af of en hoe het aanbieden van moocs voor een Nederlandse instelling voor hoger beroepsonderwijs winstgevend kan zijn. De markt voor een Nederlandse HBO-instelling is nu eenmaal niet zo groot. Wel zal het HBO en ook de HAN in de toekomst geconfronteerd gaan worden met studenten die certificaten of badges binnen dit soort initiatieven hebben verdiend en die als bewijslast indienen voor vrijstelling. Op dat moment moet je als hogeschool weten hoe je daar mee omgaat.

0
  
TwitterFacebookLinkedInShare

Reacties

Reageer