PPS: hoofdpijn of nieuw medicijn
Mogelijk is het je al eens opgevallen. Je rijdt op een rotonde af en precies waar je de rotonde opdraait, staat een bord. ‘Deze rotonde wordt onderhouden door tuinbedrijf Groenrond’. Ogenschijnlijk is er niet veel aan de hand. Het bericht is niet in knipperende neonletters gegoten, het leidt niet teveel af, brengt de verkeersveiligheid niet in gevaar en de rotonde staat er prachtig bij. Zie hier: een mooi voorbeeld van publiek private samenwerking waar niemand tegen te hoop zal lopen, of toch wel…?!
Stel nu dat je over dezelfde rotonde rijdt. Deze keer vermeldt het bord ‘God waakt over deze rotonde’. Bij de een zal dat met instemming begroet worden, bij de ander met desinteresse of wellicht afkeer. Of stel dat er een ‘bil-board’ verschijnt van een lingeriezaak. Blijf je dan rondjes rijden omdat je wordt afgeleid of neem je geërgerd de eerst beste afslag. Als het gaat om uitingen op een rotonde dan zal de gemeente zeker ‘de goede smaak’ willen bewaken.
Maar naast rotondes zijn er ongetwijfeld meer gebieden waar publiek-private samenwerking van de grond komt. Laten we eens gek doen: een gemeente die een alliantie aangaat met de HAN. Dat lijkt me niet iets om wakker van te liggen. Maar stel nu dat een gemeente voor haar eigen personeel kinderopvang geregeld heeft met de grootste kinderopvangclub van de regio. Moet kunnen. Maar wat als de directeur van die club in opspraak komt omdat hij ruimschoots boven de Balkenendenorm verdient?
Interessanter dan de problemen die wellicht opdoemen is de vraag welke mogelijkheden en kansen publiek-private samenwerking biedt. Deze vraag is actueler dan ooit nu gemeenten zich geplaatst zien voor forse bezuinigingen. Maar dezelfde vraag is minstens zo interessant voor bijvoorbeeld welzijnspartijen die in een financiële houdgreep van de gemeente (dreigen te) belanden. Wie inspireert mij met voorbeelden waarin publiek-private samenwerking nieuw perspectief opende? Ik hoor graag van je!
