HAN

Zoeken | Site-navigatie | Extra onderdelen (sidebar)

Food and Business

Minor op Bonaire!

18 februari 2017 door

GESCHREVEN DOOR: MANOUK & ROSA, 4E JAARS F&B STUDENT

Hallo allemaal!

Wij zijn Manouk en Rosa en wij zijn vierdejaars studenten van Food & Business. Vorig jaar rond deze tijd kwamen wij voor de vraag te staan welke minor wij wilden gaan volgen in het G-cluster. Allebei hebben we onze stage gelopen in de richting van kwaliteitsmanagement en we gingen dus op zoek naar een minor die hier op aansloot. Lastig vonden we dat, want hetgeen wij in ons hoofd hadden konden we niet vinden. Het buitenland konden we ook al van ons lijstje afstrepen werd ons verteld, want daar waren we te laat voor. Met grote vraagtekens gingen wij naar de minorvoorlichting.

Goed, om een lang verhaal kort te maken. We kregen alsnog de mogelijkheid om naar het buitenland te gaan, namelijk met de Minor International Sustainable Development Cooperation. Precies zes maanden later stapten wij dan ook in het vliegtuig richting onze bestemming voor de aankomende 133 dagen: Bonaire!

Zo begon het avontuur van deze twee Food & Business studentes. Tijdens het volgen van de minor hebben wij stage gelopen bij Mangazina di Rei (MdR). MdR is een cultuurpark en leercentrum. Dit houdt in dat het park zich op verschillende onderwerpen focust. Allereerst heeft het park een museum over de geschiedenis en de cultuur van Bonaire. Dagelijks komen (cruise)toeristen dit museum bezoeken. Onder het genot van lokaal drinken en eten worden deze toeristen verwelkomd en ter plekke wordt dan ook nog live muziek gemaakt. Een keer per maand wordt dit alles nog groter aangepakt met een cultuurmarkt. Op deze dag wordt het bijna een evenement met muziek, lokaal eten, souvenirs, workshops, plantjes, en ga zo maar door. Als je als toerist echt de cultuur van Bonaire wil proeven, is MdR de beste plek!

Naast het cultuurpark heeft MdR ook een leercentrum en dat is waar wij de afgelopen weken werkzaam voor zijn geweest. MdR biedt een lesprogramma, genaamd ‘Kunuku Lifestyle Challenge’, aan basisscholen aan. Kinderen tussen de 6 en 14 jaar kunnen hier aan meedoen met hun klas. Gedurende 8 weken krijgen de kinderen les over gezond eten, het zelf verbouwen en verzorgen van groenten en fruit en krijgen ze les in onderhandelen. Dit alles met het idee dat de kinderen zelf groente en fruit gaan verbouwen en dit op het eiland gaan verhandelen. Een groot probleem op Bonaire is namelijk de verkrijgbaarheid van lokale groenten en fruit.

Gedurende onze 15 weken stage, hebben wij een aantal werkzaamheden voor MdR uitgevoerd. Onze hoofdopdracht was om les 6, de les over onderhandelen, vorm te geven. Hierbij kregen wij de opdracht om een product te ontwikkelen dat de kinderen zelf kunnen maken met planten uit de tuin, dat niet eetbaar is en waar ze uiteindelijk een centje mee kunnen verdienen. Dit alles zou dan in les 6 aan bod komen in de vorm van een praktisch gedeelte en een theoretisch gedeelte. Voor deze les hebben wij zeep als product ontwikkeld, met aloë vera, basilicum en limoengras uit de tuin zijn wij aan de slag gegaan. Na een aantal keer oefenen, hadden we uiteindelijk een mooi zeepje ontwikkeld met ook nog eens een heerlijke geur. Vervolgens zijn wij ons op de verpakking gaan focussen. We hebben een etiket ontwikkeld met alle benodigde informatie erop en we hebben vervolgens een verpakking uitgekozen die de zeep goed zou beschermen, maar die er ook aantrekkelijk uit zag.

Uiteindelijk is dit hele proces in een les verwerkt en kregen de kinderen ook les over het onderhandelen op het moment dat de zeep al gemaakt is. Ze leerden alles over de kosten en over de verdiensten die ze hiermee kunnen krijgen.

Uiteindelijk zijn wij zelf met de kinderen op de markt gaan staan om de zeep écht te verkopen. Naast het verkopen van de zeep waren er ook plantjes, zaadjes en smoothies te verkrijgen. De smoothies werden ter plekke zelf gemaakt. Voorafgaand aan de markt hebben wij gebrainstormd over de stand en hoe we deze zouden gaan inrichten. Hierbij wilden wij inspelen op de wensen en behoeften van de bezoekers van MdR. Hiervoor is van te voren dus eerst vooronderzoek gedaan.

Uiteindelijk was de markt een groot succes. Gezondheid, het belang daarvan en de Kunuku Lifestyle Challenge zijn goed naar voren gekomen tijdens de markt en dat is natuurlijk heel positief.

Naast deze hoofdopdracht hebben wij ook veel kleine opdrachtjes uitgevoerd binnen het kader van ons vakgebied. Ook gaven wij wekelijks les aan de kinderen. Daarnaast worden er vanuit de minor zelf ook opdrachten gegeven om uit te voeren en te onderzoeken. Deze opdrachten liggen in het straatje van het vak Internationalisering dat wij in ons eerste en tweede jaar van de opleiding gekregen hebben. Cultuur, werken met cultuurverschillen en je eigen ‘cultuuridentiteit’ staan tijdens deze opdrachten centraal.

Pfoe, het is lastig om alles wat wij beleefd en meegemaakt hebben zo even in een blog te typen. Maar dit zijn de grote lijnen van onze werkzaamheden! Daarnaast hebben wij natuurlijk optimaal van het prachtige eiland en de warme temperaturen genoten, alle 133 dagen die wij hier mochten verblijven. Wij hebben de tijd van ons leven gehad en raden iedere student het aan om deze kans aan te grijpen. Wij hebben er enorm veel van geleerd en hadden dit allemaal voor geen goud willen missen!

Dus bij deze: heel veel plezier in het buitenland! 

50e Vergadering Vakbond Sensorisch Onderzoek

21 november 2016 door

GESCHREVEN DOOR: ESMÉE VERMEER, 3E JAARS F&B STUDENT

 

Hallo, mijn naam is Esmée Vermeer en ik studeer Food & Business. Ik zit in het 3e jaar en ben nu bezig met mijn stage bij Wageningen UR, afdeling Wageningen Food & Biobased Research. Natuurlijk werk ik niet elke dag alleen maar op de Campus maar werk ik ook op locatie en mag ik mee naar verschillende bijeenkomsten. Zo ben ik laatst, 8 november jl., naar de 50e Vakgroepvergadering Sensorisch Onderzoek geweest samen met mijn bedrijfscoaches.

SONY DSC

 

Het leuke van deze vergadering was dat deze werd gehouden op de HAN, in het Bisschop Hamerhuis. De vergadering wordt 2x per jaar gehouden en telkens op een andere locatie. Toevallig was het deze keer in het Bisschop Hamerhuis in Nijmegen en was Mirjam Welbers de gastvrouw.  Ook Bas de Cock kwam ik tegen bij de kookworkshop. De opleiding Food & Business werd goed vertegenwoordigd.

SONY DSC

De Vakgroep Sensorisch onderzoek is een discussieplatform voor en over sensorisch/consumentenonderzoek en heeft als doel om kennisuitwisseling en goed onderwijs binnen deze discipline te stimuleren. Er zijn zo’n tachtig mensen lid van deze vakgroep. De leden komen voornamelijk uit de voedingsmiddelen-industrie, academische instellingen, hogescholen en onderzoeksinstituten.

De doelstellingen van de vakgroep Sensorisch Onderzoek zijn:

  1. Een actieve organisatie zijn met actieve leden.
    • Ieder half jaar een vakgroepsbijeenkomst
    • Tweejaarlijks een symposium Proeven van Succes
    • Jaarlijks een cursus en examen Sensorisch Onderzoek
    • Themadagen en workshops
  2. Sensoriek vanuit het lab naar de consument brengen.
  3. Marketeers meer betrekken bij en het op de hoogte houden van sensorisch onderzoek.

Tijdens de vergadering is als eerste kort de voorgaande (49e) vergadering besproken. De belangrijkste punten werden nog even kort toegelicht. Hierop volgde de actiepunten van de 50e vergadering en mededelingen. Tijdens de vergadering werden er diploma’s uitgereikt aan de mensen die hun Sensorisch Onderzoeker B toets gehaald hadden. De toetsstof komt uit het boek Proeven van Succes dat ook wordt gebruikt tijdens de opleiding Food & Business. Het is leuk om te zien dat een boek dat je gebruikt voor je opleiding ook daadwerkelijk gebruikt wordt in de praktijk. Ook vond tijdens de vergadering de overhandiging van de nieuwste druk plaats. Ondanks dat deze overhandiging die dag plaats vond, werd er ook al gesproken over de verbeteringen en toevoegingen voor de volgende nieuwe druk.

Gastspreker Hans Everse

Na akreeftfloop van de vergadering kwam Hans Everse een presentatie geven. Hans Everse is chef-kok en eigenaar van het Zeeuwse bedrijf Zilt-E Ziltzaam Lekker. Daarnaast is hij teamleider CulinR & Facilitair bij Cleijenborch CulinR en vice-voorzitter van Gastronomisch Gilde Nederland. Enthousiast vertelde hij over zijn visie. Zilt-E staat voor heerlijke, pure en eerlijke smaken, samen genieten en plezier hebben, meer groente en minder vlees of vis, geen poespas op het bord, geen convenience en smaakversterkers uit pakjes of zakjes, maar mensen inspireren door ze dingen te leren over echt Zeeuwse producten en smaken. Hans gebruikt nergens zout voor maar gezuiverd Oosterscheldewater. Dit bevat veel minder natrium maar geeft een zelfde smaak.

Uiteraard kon het proeven niet uitgesloten worden na deze presentatie vol lekkernijen. Wat we als eerste mochten proeven was het gezuiverde Oosterscheldewater. Dit is natuurlijk niet echt ‘lekker’, maar geeft een goed beeld van het product als grondstof voor andere producten. Zo gebruikt Hans dit Oosterscheldewater in het deeg voor zijn Zeeuwse bolussen maar ook voor de roomboter die we op de bolussen smeerden bij het proeven. Het meest merkwaardige dat Hans had meegenomen om te proeven, waren rauwe mosselen. Dit is te vergelijken met oesters alleen vond ik zelf meer smaak zitten aan een rauwe mossel. Na zijn presentatie heeft Hans geholpen bij de kookworkshop.

Kookworkshop

Na de vergadering en de presentatie van Hans Everse zijn we met zijn allen de Creative Kitchen van Food & Business ingedoken. Tijdens de inloop van de vergadering heeft iedereen een stickertje gekregen, dit stickertje bepaalde in welke groep je ging koken. Er waren vijf groepen met elk een ander thema. De thema’s waren; groenten, vis, vlees, salade en vegetarisch. Bij elke groep stond een grote doos op de bank vol met ingrediënten en een kookboek. Wat er werd gekookt mochten we zelf weten, als er maar geen food waste plaats vond en we mochten geen zout gebruiken, alleen gezuiverd Oosterschelde water.

Tijdens het koken hield Bas de Cock, waar nodig, een oogje in het zeil. Samen met Hans Everse werd er advies gegeven over hoe wij onze bedachte gerechten het lekkerst en mooist konden presenteren. Uiteraard werden alle bereide gerechten na afloop met zijn allen opgegeten. Tijdens het koken en het eten werd er veel genetwerkt. Ik heb zelf ook met veel mensen gepraat die werkzaam zijn bij diverse bedrijven door heel Nederland. Al met al vond ik het erg leuk dat ik mee mocht naar deze vergadering en ben ik weer een praktijkervaring rijker!

SONY DSC

Liefde bloeit op bij FrieslandCampina!

24 oktober 2016 door

GESCHREVEN DOOR: EFRIM VAN BARNEVELD, 2e JAAR F&B

Het regende pijpenstelen terwijl ik afgelopen woensdag van de bushalte naar het Research & Development (R&D) Center van FrieslandCampina liep. Toen ik aankwam en mij had aangemeld, werd ik begeleid naar de kleine, Nederlandssprekende Française, Julia. Ze begon met een introductie over haar baan.

‘Juliaaaa, I want to take you away.’ Het nummer van Go Back To The Zoo speelde zich af in mijn hoofd terwijl ik luisterde naar Julia. Ze werkt hier als productontwikkelaar en ze vertelde ons over haar werkzaamheden. Ik werd opslag verliefd.

lovecampina

Als productontwikkelaar sta je midden in het web van de voedingswereld. Zo wist Julia ook te bevestigen wat voor diverse baan ze wel niet had. Onderzoek doen naar haar eigen product? Ja, dat deed ze dan zelf. Ach, ze vloog even naar Dubai om te kijken of haar ideeën daar aansloegen. Of ze ging zelf langs Egyptische huishoudens om te kijken hoe zij hun kaas eten, zodat ze die informatie weer beter kon toepassen. Wat is het toch een wereldvrouw…

Toch vindt ze dat er ook een schaduwzijde is aan het vak, bijvoorbeeld het checken van alle patenten van de concurrenten. ‘Gelukkig werk ik bij een groot bedrijf en kan ik dit werk vaak nog uit handen geven. In het R&D Center zit iedereen onder een dak en is het makkelijk om werk uit te besteden bij een andere afdeling.’

Er werd een vraag gesteld vanuit het publiek, dat bestond uit medetweedejaarsstudenten: ‘Hoe lang duurt zo’n werkdag dan?’ Julia vertelde dat dat echt verschilt per persoon. Sommige mensen werken van negen tot vijf. Zelf werkte ze van zeven tot… zeven. Vrij in te delen dus.

De Française heeft ons veel laten zien van FrieslandCampina. Het was werkelijk waar een gave ervaring om te zien waar producten nou bedacht worden. Wat ik eigenlijk nóg leuker vond, was dat we echt de tijd hadden om vragen te stellen over het bedrijf en de werkzaamheden.

Julia, je hebt mijn hart gestolen… Of eigenlijk heeft jouw baan mijn hart gestolen. Productontwikkeling is een creatieve, boeiende, diverse baan. Er zijn dan al wel duizenden producten in de supermarkt te vinden, maar innovatie is altijd nodig. Productontwikkelaars zijn nodig.

De P-uitreiking: een optimaal geluksmomentje!

6 oktober 2016 door
Geschreven door: Liz Wijker, tweedejaars student Food & Business.

De uitdaging van het jaar

Een jaar geleden, toen ik met Food & Business begon, ging ik met mezelf de uitdaging aan: in één jaar mijn propedeuse Food and Business halen. Ik wist dat het hoog gegrepen was want ten eerste haalt lang niet iedere eerstejaars zijn P en daarbij ben ik niet iemand die heel makkelijk leert. Maar je mag altijd groots dromen, toch?

En zo begon mijn 1e jaar Food & Business. Een druk en stressvol jaar vol tentamens, projecten, onderzoeken en deadlines. Maar ook onwijs veel gezelligheid, leuke workshops en bijzondere, lachwekkende momenten, ode aan al mijn gezellige medestudenten! In verloop van het jaar had ik vier herkansingen verzameld die helaas allemaal tegelijk vielen, waardoor ik in periode 4 in totaal 11 tentamens had. Aardig killing kan ik je vertellen. Zoals je je misschien kan voorstellen, maakte ik me op dat moment de meeste zorgen of ik überhaupt wel genoeg studiepunten zou halen om naar het 2e jaar te mogen gaan. De propedeuse was op dat moment een ver van mijn bed show. Langzamerhand kregen we onze cijfers terug en ik bleek het best goed te hebben gedaan, want mijn studiepunten stroomden langzaam binnen. Op het einde hing het zelfs nog maar van één herkansing af..

Optimaal geluksmomentje!

Terwijl ik op het terras aan het genieten ben van een heerlijk wijntje, besluit ik even te kijken of het laatste cijfer erop staat. Ik log in en tegen verwachting in zie ik dat er een nieuw cijfer op staat. Oh help.. Het moment van de waarheid.. Heb ik hem gehaald? Ja? Nee? Ja? Nee? JA!! Ik heb hem gehaald! Ik heb mijn P binnen gesleept! Het was kantje boord, maar ik heb ‘m. Wat een optimaal geluksmomentje!

De uitreiking

Begin september kregen we de uitnodiging van de P-uitreiking. Met daarbij de vraag of we een foto wilden opsturen en wat vragen wilden invullen.
29 september was het zover! Mijn ouders pikten mij op en om 18:30 werden we verwelkomd met een kopje koffie/thee en door het Dreamteam bereidde hapjes!

Dreamteam met heerlijke hapjes

Dreamteam met heerlijke hapjes

Spannend!

 

 

 

 

 

Om 19:00 mochten we het auditorium in. Op het grote scherm waren alle ingezonden foto’s te zien. Paul trapte af met een leuke introductie. Vervolgens kwam Judith naar voren. De antwoorden op de vragen die vooraf gesteld waren aan de studenten waren verwerkt in allerlei grafieken. Zo had A01 het grootste aantal studenten qua het behalen van hun P. Business blijkt de populairste afstudeer richting te zijn, maar liefst 38,7% wil die kant op. Het vak marketing bleek favoriet, maar werd op de hielen gezeten door voedingsleer. Na wat leuke en grappige facts was het tijd voor hét moment waarvoor we allemaal waren gekomen: het onderteken van onze propedeuse.

Food blunders

Op het grote scherm waren twee foto’s met namen te zien. Deze twee studenten mochten naar voren komen om hun propedeuse te ondertekenen. Uiteraard werd er volop de tijd genomen om mooie foto’s te schieten. Tussendoor probeerde Judith te achterhalen wie nou toch schuldig waren aan die food blunders zoals, het eten de hele nacht op het fornuis laten staan? ’s Ochtends een koude kapsalon eten? Bami afspoelen in de vaatwasser? 500g suiker i.p.v. 50g toevoegen aan een appeltaart? Jaja, zelfs Food & Business studenten halen dit soort fratsen uit. Heerlijk! Wat hebben we er hard om gelachen!

Trots

Ergens op de helft kwam mijn foto naar voren. Ik loop voorzichtig naar beneden om zo niet uit te glijden op m’n hakken. Ik ga op de stoel zitten en krijg mijn P uitgereikt door onze STB’er: Lonneke. Ik onderteken mijn propedeuse en zowel Paul als mijn ouders maken foto’s. En ik? Ik voel me trots.  I did it! Weer zo’n optimaal geluksmomentje!

dsc_2329

Tekenen!

Als iedereen zijn propedeuse ondertekend heeft, wordt er nog een afsluitend woordje gedaan. Voor iedereen staat een borrel klaar en wederom kunnen we genieten van de heerlijk bereide hapjes van het Dreamteam. De studenten, de ouders en de docenten stralen vol trots!  Er wordt heel wat afgekletst en wij zetten de avond nog verder door op een terrasje in Nijmegen.

Ik zeg: “ Op naar ons diploma! “

Trots!

We did it!

 

PS: Wil je nog meer foto’s zien van de geluksmomentjes? Check dan facebook even!

 

 

 

Mysterieus koken met Masterchef!

19 september 2016 door

GESCHREVEN DOOR: MAATJE VAN BROECKHUYSEN, 1e JAAR F&B

Donderdag 15 september was het zover: De eerste echte kookcompetitie à la Masterchef georganiseerd door de HAN ging van start. Studenten uit elk jaar konden meedoen. Enthousiast verkondigden de docenten tijdens hun lessen hoe geweldig ze het zouden vinden als we mee zouden doen. Mij hoefde dat geen tweede keer worden verteld! Als groot fan van Masterchef en eerstejaars Food & Business student stak ik meteen enthousiast mijn hand op. Omdat er werd gevraagd om duo’ s was ik aangenaam verrast toen een andere klasgenoot, Anna-Lin, zich ook aanbood als vrijwilliger. Wij hebben ons samen opgegeven als team. We hadden nog geen flauw idee van wat we konden verwachten, aangezien het een gevreesde ‘mystery box challenge’ was. Dit is een concept dat in het TV-programma ‘Masterchef’ wordt gebruikt waarbij de deelnemers van te voren niet weten met welke ingrediënten ze mogen koken. Ze krijgen een doos voor zich geplaatst en een bepaalde tijdsduur aangewezen. In de box kan werkelijk van alles liggen: vlees, vis, kruiden, groenten, alcohol, noten, etc. Naast de inhoud van de box heb je nog een aantal standaard ingrediënten, waaronder melk, suiker en boter.

Anne-Lin, Josephine, Maatje

Van links naar rechts: Anne-Lin, Josephine, Maatje

 

‘ Goh, we zullen blij zijn als we niet laatste worden.’

Op de dag van de uitdaging kwamen we vol spanning en motivatie aanwandelen, supernieuwsgierig om de rest van de deelnemers te pijlen en de jury te bewonderen. De wedstrijd werd namelijk mede gejureerd door ex-Masterchef kandidaat Josephine (bekend van josephinekookt.nl)! Ze zat al klaar om ons toe te spreken over de wedstrijd en om ons  nog een paar bemoedigende woorden mee te geven. Toen Anna-Lin en ik de andere deelnemers eenmaal zagen, zonk de moed ons enigszins in de schoenen. In totaal zouden negen teams in de eerste ronde het tegen elkaar opnemen. De samenstelling was erg gevarieerd, er was zelfs een docententeam dat meedeed! Grappend zeiden Anna-Lin en ik tegen elkaar. ‘ Goh, we zullen blij zijn als we niet laatste worden.’ Van tevoren had Anna-Lin aangegeven dat ze redelijk goed kon koken, behalve vis. Daar had ze een hekel aan.

Je kunt het vast al raden…. Toen wij eindelijk de boxen mochten optillen en ons uur inging zagen we tot onze verbazing dat er een heerlijke, verse schol onder lag. Meteen gaf ik aan dat ik me daarover wel wilde ontfermen. Verder lag er chorizo, olijven, rode grapefruit, dragon, romanesco, ei, aardappel en geelwortel. Na een snelle taakverdeling vloog het uur voorbij. De jury had aangegeven niet alleen het eindgerecht te beoordelen, maar ook onze netheid en vakkundigheid. Dus met een kritische blik liepen ze rond te cirkelen tussen de deelnemers en stelden nauwlettend vragen over onze bereidingen. Anna-Lin en ik hadden besloten de schol te fileren en op de huid te bakken en te serveren met een grapefruit vinaigrette, een romanesco puree, romanesco roosjes in tempura beslag, chips van aardappel en krokantjes van chorizo. Toen de zoemer ging konden wij een bordje met een redelijk tevreden gevoel serveren.

 

Onze maaltijd!

Onze maaltijd!

De uitslag

selfie-anna-lin-maatjeOm ons heen stonden allemaal prachtige borden en alleen de beste drie werden uitgekozen om te worden geproefd. Na lang beraad had de jury een keuze kunnen maken. Die was gevallen op een mannelijk ouderejaars duo, het docentenkoppel en… WIJ! Vol ongeloof keken we elkaar aan. Blij dat we het zo ver hadden geschopt. Trots appte ik mijn moeder snel dat wij bij de laatste drie zaten. Toen werden de gerechten uitgeplozen en met behulp van de professionele smaakpapillen geproefd. Verrukte geluiden kwamen van de jury bij alle drie de geselecteerde borden terwijl ze hun mening niet al te hard lieten doorschemeren. Ze verdwenen weer achter de coulissen voor een laatste besluit. Het docententeam viel als eerste af en toen ging het tussen de ouderejaars en ons, na enkele momenten van stilte keek Josephine ons aan en zei dat Anna-Lin en ik de winnaressen waren! Stomverbaasd keken we elkaar aan terwijl we hoorden dat we niet alleen een weckpot zelf-maak pindakaas en de befaamde F&B drinkfles hadden gewonnen, maar eveneens een uitnodiging om samen met Josephine een professioneel gerecht te ontwerpen en koken. Aangezien ik mijn eigen kookblog heb zag ik dit als een uitstekend kans om ook aan mijn blog wat bekendheid te geven en het samen met haar te bedenken. Anna-Lin en ik gaan nog eens goed nadenken over welke creatieve, culinaire ideeën we kunnen opdoen. Dit artikel wordt vervolgd zodra we onze beloning hebben geïnd, dus blijf vooral op de hoogte van ons avontuur als je benieuwd bent!

 

Als je ondertussen wilt weten wat ik zelf voor persoonlijke healthy, happy lifestyle blog heb, surf dan snel naar hier!