HAN studenten op reis met de Beagle

In dit laatste bericht willen wij graag iedereen bedanken die ervoor hebben gezorgd dat wij een fantastische reis en levenservaring hebben meegemaakt. Vooral VTB-pro,  Platform Bètatechniek en de VPRO zijn wij dankbaar omdat zij deze reis hebben mogelijk gemaakt. Nogmaals de VPRO omdat zij een fantastisch programma in elkaar hebben gezet. Ilja van Bree namens de HAN, voor het opzetten en ondersteuning van de blog. Het reisgezelschap waar wij de hele week mee hebben gereisd, gelachen en beleefd. En iedereen die onze reis middels deze blog heeft gevolgd en voor het sturen van al die leuke berichten.

Het was geweldig, bedankt!

 Sander Fielt en Erik Slag

Op zaterdagavond was het zover. De tijd vliegt voorbij als je leuke dingen doet met nog leukere mensen. Na een spannende week waarbij we veel verschillende kanten van Kaapstad en de omgeving hebben gezien is de reis voor ons al over. Het was een avontuurlijke reis waarbij we veel geleerd hebben en een impressie gezien hebben van Zuid- Afrika.

Zuid – Afrika is een warm land, niet alleen door het weer maar ook door de bevolking. Een land waar armoede een groot probleem is. Een land waar je in vijf minuten in een compleet andere wereld kunt staan. En een land waar wij zeker terug zouden willen komen.

Na een lange vlucht terug naar huis werden wij door onze ouders, familie en vrienden onthaald op Schiphol. En hebben wij een groepsfoto genomen. Maar de reis is voorbij maar het avontuur nog niet want op 31 mei komen wij weer samen als de VPRO een feest organiseert. Meer details weten we nog niet maar wij kijken daar vast naar uit.

Aan al onze lezers een groet,

Erik Slag en Sander Fielt

Op zaterdag hadden we nog een klein toetje aan het einde van deze reis. We gingen shoppen in Kaapstad. We zijn met de bus teruggegaan naar de Longstreet waar het vorige week zaterdag allemaal is begonnen. In een steegje van de Longstreet ligt het Greenmarket plein. Dit plein staat bekend door alle handgemaakte curiosa door de lokale bevolking. Hier hebben we nog een aantal leuke souvenirs gekocht. Zo heeft Erik een radio gekocht die is gemaakt van bierdoppen en heeft Sander een mooie leeuw gekocht dat is gemaakt van Azuriet. Natuurlijk konden de Vuvuzela’s voor het komende WK niet ontbreken en heeft Sander deze gekocht. Na het shoppen zijn we getrakteerd door Elma, Ans, Nicolien en Jay op een lekkere lunch in een restaurant aan de Longstreet. Hierna zijn we nog naar de “Grand Daddy” geweest. Dit hotel is bijzonder omdat je op het dak van dit hotel kunt slapen in caravans. Na hier nog even gechilled te hebben zijn we terug naar het schip gegaan om nog even te genieten.

Op Koninginnedag was het zover. De laatste dag van de Beaglereis. Vanaf zaterdag heet het schip weer de stad Amsterdam en is deze bijzondere reis voorbij. Voor Sarah, Anthony en Redmond betekende dit een einde van deze prachtige leerzame reis.

Maar voordat dit het geval was hebben we flink feest gevierd aan boord van het schip! We kregen een barbeque, bereidt door de chefkok, wat weer voortreffelijk was en we kregen de laatste scheepsjournaals te zien plus een lied dat de bemanning heeft opgenomen. Het is een prachtige videoclip en we hopen ook dat deze snel op de tv of op internet te beluisteren valt zodat jullie ook kunnen genieten van Redmonds DJ talent! Na dit hebben we genoten van het dansen en de drankjes.

Wat een dag, wat een fun en een groet aan thuis!

Na de Hike waren we weer terug op de Beagle en vroegen we aan de eerste stuurman of wij de mast in mochten klimmen. Tijdens een verplichte kliminstructie kregen we meer te weten over het schip en leerden we dat we ons niet mochten vasthouden aan de horizontalen of werkende verticalen. In plaats daarvan moesten we ons vasthouden aan de vaste verticalen en ons moesten zekeren aan de life-line wanneer we langs het plateau gingen. De klim ging langs de loefzijde van het wand omdat dit veiliger was. Wanneer we het aandurfden om op de ra te gaan moesten we voordat we op het paard stapten going on! roepen zodat de anderen wisten dat we eraan kwamen. Zij moesten dan ayay! antwoorden. De klim langs het wand ging dus zonder zekering en was daardoor dus best gevaarlijk. Wij gingen tot het tweede plateau en gingen op de eerste ra.

Het is niet voor te stellen dat er tijdens een storm matrozen naar boven gaan om hun werk te doen. Laat staan in de VOC tijd zonder een veiligheidsharnas en zekeringlijn. Weer een fantastische ervaring!

Op Koninginnedag gingen we in het oranje vroeg op pad om hetgeen te beklimmen wat het uitzicht op Kaapstad  domineert; de Tafelberg. We begonnen dit hike-avontuur vanuit een van de botanische tuinen van Kaapstad. Door de ontmoeting van de koude zeewind en warme landwind ontstaat er een wolk boven de Tafelberg wat als een tafellaken op de Tafelberg ligt, vandaar de naam: het Tafellaken.

Onze beklimming ging dwars door het tafellaken heen en leverde ons naast verkoeling prachtige plaatjes op. De klim ging naar het hoogste punt van de Tafelberg; Devil’s Peak. De top ligt op 1080 meter en was na een stevige klim van ongeveer 5 kilometer na drie en een half uur bereikt. Hier hadden we een uitzicht op Kaapstad, Robbeneiland, onze thuishaven met de Beagle en de Atlantische en Indische oceanen. We voelden ons niets in deze indrukwekkende omgeving wat zich misschien wel het beste laat omschrijven als de beklimming van Mount Doom door Frodo in The Lord of the rings.

Doordat het tafellaken redelijk dun was, of net werd uitgeklopt door The Doctor (de benaming voor de constante Kaapse wind die de smog wegblaast en ’s zomers voor verkoeling zorgt), liepen we van Devil’s Peak naar de Kabelbaan vol in de zon. Dit was een vlakke wandeling van vijf kilometer over de Tafelberg langs afgronden van meer dan driehonderd meter.

De afdaling met de kabelbaan zorgde wederom voor een prachtig uitzicht en bracht ons veilig en snel naar beneden. Om drie uur waren we weer op De Stad Amsterdam waar we konden zien hoe het Tafellaken weer op de Tafelberg was ‘neergelegd’.

Vol met bijzondere indrukken van de dag, Afrikaanse tapas en Afrikaanse verf gingen we naar het clubhuis van een van de vele golfbanen: The Riverclub. Hier waren tafels gereserveerd waar wij vooraan konden aanschuiven voor een avond comedy. Wanneer je als buitenlander (zeker als Nederlander in Zuid-Afrika) vooraan zit bij een stand-up comedy weet je zeker; We are gonna get srewed! En dat gebeurde ook!

Natuurlijk waren de thema’s ook politiek en nationaal getint waardoor sommige grappen langs ons heen gingen. Goed om te horen dat humor mensen bindt en dat er tegenwoordig in Zuid-Afrika gesproken kan worden over alle gevoelige en controversiële onderwerpen.

Na deze bijzondere activiteiten kwamen we aan bij het Afrika Café in Kaapstad. In dit prachtig versierde eetcafé werden we verwelkomd in de Zuid-Afrikaanse kamer door traditioneel geklede dames. Er werden eenentwintig verschillende soorten lekkernijen geserveerd uit diverse regio’s van heel Afrika, een soort Afrikaanse tapas. Na het diner werden onze gezichten beschilderd met een traditionele tekening.

Nadat we op Kaap de Goede Hoop zijn geweest zijn we naar nog een mooi stukje van Zuid- Afrika geweest. Boulders beach is een strand dicht bij Simon’s Town waar een kolonie pinguïns leven. Deze Afrikaanse pinguïns  (Spehniscus demersus) worden ook wel de Jackass pinguïns genoemd omdat ze hetzelfde geluid maken als een ezel. Het is een bedreigde diersoort die we in het wild hebben kunnen bekijken. Op het moment dat wij kwamen waren een aantal pinguïns aan het broeden. Opvallend om te zien was dat de mensen plastic tonnen hadden ingegraven om als broedplek te dienen. Deze werden totaal niet gebruikt door de pinguïns. Ze maakten nesten door een gat te graven en hierin wat takjes en bladeren te leggen en hierin te broeden. Wij vonden het prachtig om te zien.

Op donderdag zijn we met de topgeoloog John S. Compton via Sea Point contact en Houtbaai naar Kaap de Goede Hoop geweest. Hier hebben we geleerd over het ontstaan gesteente en rotsformaties en welke rol Charles Darwin had. Bij Kaap de Goede Hoop hebben we ervaren hoe het geweest is voor de mensen die  hier aan wal kwamen.

Op Sea Point contact heeft Charles Darwin in 1936 onderzoek gedaan heeft hij het volgende in The Origin of Species (1859)  geschreven:  “A man must for years examine for himself great piles of  superimposed strata, and watch the sea at work grinding down old rocks and making fresh sediment, before he can hope to coprehend anything of the lapse of time, the monuments of we see around us.”

In de tijd van Charles Darwin leefde er twee gedachten over het ontstaan van gesteente. De Neptunisten (Neptunes, Romeinse god van de zee)dachten dat gesteenten onder water zijn, ontstaan door de kristalisering van mineralen. De Plutonisten (Pluto, Romeinse god van de onderwereld) dachten dat gesteenten ontstaan uit warmte door magma aangedreven ontstaan. Het bewijs van dit is goed te zien bij Sea Point contact waar het zandsteen (560 miljoen jaar oud) is opgevuld met stroompjes kwarts (540 miljoen jaar oud) Charles Darwin was naast bioloog ook geoloog en was hierdoor gefascineerd. Nu weten we inmiddels dat zowel de Neptunisten als de Plutonisten gelijk hebben omdat er gesteenten door stolling ontstaan maar ook door kristallisatie. (zoutgesteenten)

Hierna zijn we naar de Houtbaai gereden en hebben we hier van de lunch genoten. Vervolgens zijn we naar Kaap de Goede Hoop gereden en hebben daar gehiked van Cape of Good Hope naar Cape Point. Bij de Goede Hoop heeft Jan van Riebeeck in 1652 een verversingspost geopend. Een verversingspost is een post waarbij er boeren groenten en fruit verbouwen en vee houden om de schepen die toen nog om Afrika heen vaarden naar Nederlands- Indië te voorzien van verse voorraden. Kaap de Goede Hoop is een gebied waar sterke wind staat en vanuit verschillende richtingen komt. Het was voor zeilschepen een verradelijke gebied waar veel ongelukken gebeurden.

Foto 1: Plakaat van Sea Point
Foto 2: Op Sea Point  bewijs voor Plutonisme
Foto 3: Zicht op de Houtbaai
Foto 4 & 5 Mooie kiekjes vanaf Kaap de Goede Hoop